Bunları buraya yazacak mıyım diye düşünürdüm hep 😊 2 günlük taptaze anneyim🙈 22 Nisan da aldım yakışıklımı kucağıma. Sabah 6 da bel ağrısıyla uyandım. Yatakta 1-2 döndüm olmadı. Kalktım biraz dolaştım tekrar yattım olmadı. Ilık bi duşa girdim. Geçmedi. Doktoruma yazmam gerektiğini anladım. Çünkü doğum sancısını hayal ettiğim gibi bir acı yoktu. Doktorum gel bakalım dedi. Eşimi uyandırdım. Yarım saate geliriz dedim. 7:50 gibi hastanedeydim şansıma doktorum gece nöbetçiymiş oradaydı. Muayene etti alttan ve 6 cm açılmış doğum başlamış dedi. Gözlerim doldu. Bunun çok daha beter bir acı olacağını düşünmüştüm. Yatışım yapıldı hemen nst için doğumhaneye indim. Sancılar sıklaştı. Yavaş yavaş can yakmaya başlamıştı. Nst covid testi ve kan alımından sonra odaya çıktım. Tuvalet baskısı olursa haber ver dediler. Odada biraz daha sancı çektikten sonra baskı olduğunu söyledim doğumhaneye indirdiler. Kontrol etti ebe biraz daha bekleyeceğiz dedi. Sancılar artık dayanılmazdı. En son yalvardım nolur artık alın diye. Epidurale çevirelim dayanamıyorum dedim doktorum 6 cm açıklıkta olamayacağını yarım saate doğurabileceğimi söyledi. En sonunda doktorum geldi çatala çıktım. Ikınma isteği kendiliğinden geliyor zaten. 1-2 derken yakışıklım 11:43 te kucağımdaydı. Neye uğradığımı şaşırdım tepki veremedim. Takii minik parmaklarıyla parmağımı tutup bırakmayana kadar.. Şükürler olsun şimdi karşımda uyuyor. Rabbim hepinize yaşatsın bu duyguyu 😍 (Dip not dikiş atılması gerektiği, atılırken ve sonda takılıp çıkarılırken hiç canınız yanmıyor merak etmeyin. Doğumdan sonrada dikişleri temizlemek için ilaç veriyorlar onları kullanınca rahatlıyorsunuz. İlk gece tuvalete çıkamadım dikiş acısından ama şuan çok rahatım 😊)