Merhaba güzel anneler;
güzel giden bir hamileliğim oldu çok şükür. Son zamanlarda sık sık kontrollerim oldu herşey normal gidiyor dedi doktorum. 38 haftamda alttan muayene oldum. 39 da ise yine oldum herhangi bir açıklık, su gelmesi yada nişan gelmesi yoktu doktorum 2 gün sonra gel alıcaz dedi ben şok oldum. Sürekli yürüyüş yaptım merdiven inip çıktım ama bende hiç bir doğum belirtisi yoktu. Hatta kayınvalidem ve annem senin karnın hiç düşmemiş aşağıya çocuk yukarıda dediler ben doktordan daha mı iyi bileceksiniz dedim. 39+3 de hastaneye gittiğimde doktorum beni muayene bile etmeden direk doğumhaneye gönderdi. Yatışım yapıldı ama bende ne açıklık ne su gelmesi nede sancı hiç biri yok. Neyse direk suni taktı hemşire lavman yaptılar ebe muayene etti hiç açıklık yok sancı yok dedi. O arada doktor geldi yanıma ebeye benim için ‘bunu öğlen 2 ye kadar doğurtucaz’ dedi gitti benim seniyi direk 100 le açtılar aradan bir saat geçti suyumu patlattılar ama ben ölüyorum resmen kıvranıyorum ayağa kaldırmıyorlar hiç yattığım yerde ağlıyorum bağrıyorum remen. Aileden kimseyi almıyorlar içeriye sürekli çatala çıkarıp doğurmaya çalışıp geri indiriyorlar. En az 10 defa indim çıktım. Ama olmuyor çocuk gelmiyor. Doktor bi ebe varmış onu çağırttı güya o ebenin doğurtamadığı yokmuş üzerime resmen çıktı karnıma bastırıyor ama yok bu arada tam açıklık oldu ama çocuk gelmiyor. En sonunda ben çatalda bayılmışım acıdan beni apar topar ameliyathane ye indirmişler ve sezeryan olmuşum saat 16.45 de daha sonra beni odama götürmüşler bebeğimi filan emzirmişim gelen giden arayanlar olmuş ama ben hiç birini hatırlamıyorum. Bilincim resmen kapanmış nasıl yürüdüğümü bile hatırlamıyorum. Ertesi günü doktor odama geldi nasılsın nazlı hastam dedi ben perişanım resmen bütün gün dayak yemişim gibi ayağa kalkamıyorum. Çok kötüyüm nasıl olabilirim dedim. Oda niye ameliyat gayet güzel geçti bebek doğum kanalına girmemiş ki hemen aldım dedi ve gitti. Ben şok geçirdim resmen benim okadar çektiğim sancılar boşunaymış daha bebeğin doğumuna varmış meğer 1 hafta daha kalabilirmiş anne karnında. Bu arada benim bu 2. Doğumum ilk doğumumu normal yapmıştım oğlum oldu. 2. Daha kolay olur derler diye sevinçliydim. Neyse hemen eşimi aradım geldi böyle böyle dedi dedim. Eşim başhekime çıktı ortalığı birbirine katmış bide burası özel hastane ve bi ton para ödedik. Karıma bişey olsa çocuğuma bişey olsa diye bağırıp çağırmış. Bide eşimin çevresi geniş ve tanınmış biri bununda kuvveti ile başhekim ebeleri de dinlemiş bana yaptırdığı doğum tamamen hatalı olunca doktor kovulmuş ama benim çektiğim acıların yanında hiç kalır. Bir gece daha kaldık hastanede ama benim psikolojim bozuldu sürekli ağlıyorum kendimi tutamıyorum hertarafım ağrıyor. Eve çıktık annem duşa gir dedi üzerimi soydu ki benim vücudum da her yerim morarmış sırtım karnım kalçalarım bacaklarım nolmuş sana dedi üzerimde zıpladılar remen dedim. Tam 12 gün sonra kendime geldim tek başıma ayağa kalkabildim. Hem rahmimin geri taparlanması hem dikişlerin olduğu yer beni çok zorladı. Aradan 2 yıl geçti dikiş yerim halaa kırımızı ve dışa doğru şiş sanki orada solucan gibi duruyor çok iğrenç. Şimdi 3. Çocuğuma 16+3 haftalık hamileyim mecburen seseryan olucam. Bu sefer artık çok araştırdım buldum doktorumu inşallah bu doğumum pozitif geçer ve buraya yazarım. Sizi korkuttuysam hakkınızı helal edin ben doktorun azizliğine uğradım. Size tavsiyem iyi araştırın içiniz ısınmadıysa gitmeyin o doktora moral çok önemli. Rabbim tüm doğuma giren annelerin yar ve yardımcısı olsun.
'