Merhaba hanımlar. Forumda ilk kez bir başlık aciyorum ve anlatacaklarımın benim gibi gebeliği sorunlu gecen veya dogum korkusu olan arkadaşlarıma bir nebze olsun fayda sağlamasını umut ediyorum🙏Biraz uzun olabilir hikayem ama baştan söylemesi 🌸
Gebeligimin 6. Haftasında başlayan ve 8. Hafta itibariyle doğuma kadar dayanılması oldukca güç olan ağır hiperemezis ile mücadele ettim. Bu süreçte asla hamile olduğumu anlayamamakla birlikte 5.5 ayımı karanlık bir odada tek başıma sadece haslanmis patates yiyerek geçirdim.
Bu esnada bu durumla mücadele etmek bir yana birde üzerine evliliğimde yaşadığım bazı ciddi sorunlar sebebiyle dibe çökmüş sekilde hamilelik depresyonuna da girdim 😔
Bütün bunları içimde tek başıma yaşadım. Ne yasamak istiyordum.
Ne bebegimi dogurabilecegime ve onu mutlu bir yuvada buyutebilecegime dair bir inancım kalmıştı ki bir yıkım daha yaşadım 😔
İkili test sonucum cok ama cok yuksek düzeyde riskli cikmisti. Bebegim cok buyuk bir olasılıkla down sendromlu bir birey olacaktı. Doktorumu
söylediği şey buydu.
Beni fetal dna testine yonlendirdiler. Ancak benim o testin sonucunu beklemeye gücüm yoktu. O 15 günü beklerken ve hatta sonuc geldiğinde sonuc bilgisini alirken bile bu durumdan psikolojik olarak hasarsız çıkabileceğime dair inancım da yoktu. Beklerken yasadigim o strestle kendime ve bebegime daha cok zarar verebilirdim.
“ Ne olursa olsun o benim evladim ve ben bu sonucu merak etmiyorum bu saatten sonra bu ikili testi de unutuyorum ” diyip o kadar dibe çökmüş bir hayatın içindeyken birden bire düşüncelerimi değiştirdim ve kendi kendimi telkin ederek düştüğüm o kuyudan kendimi çıkarmayı ve bebegime tutunmayı başardım. Başardım ama bu pek kolay olmadı.
Belki yüzlerce makale okudum yetmezmis gibi hiperemezis asiri bulanti ve kusma durumunun şiddeti agir dereceyken cok agir seyretmeye basladi ve kesinlikle agizdan beslenemez duruma geldim.
Başladım hastanede yatmaya damardan beslenmeye 🤷♀️ Her neyse bu ikili testlerle ilgili ve okuduğum bir makalede benim gibi hiperemezis durumu yaşayan gebelerde yapılan bir akademik calismada anormal yükselen hormonlardan dolayı ikili üçlü testlerin pek güvenilir olmadığı bulgusunu gördüğümde bu bilimsel gerçeği umut edindim kendime. 23. Haftamda ayrintili ultrasona girdiğimde cok tedirgindim fakat down sendrom ile iliskilendirilebilecek bütün bulgularım temiz cikmisti. O günden sonra dünyalar benim olmustu sanki. Ancak bir sorun vardı. Her iki uterin arterde centiklenme izlenmişti. Bu kotu birsey degildi ancak preeklemsi riskinin diğer gebelerde oranla bende daha fazla olduğunu ve sıkı takip edilmem gerektiğini gösteren bir bulguydu.
Nitekim oyle oldu 😏
Sevgili arkadaşlarım buraya kadar sabırla okuduysaniz, buradan sonrası için de eminim kendinize birseyler çıkarabilirsiniz.
En son doktor kontrolüm 31. Haftamdaydi. Ve benim 30. Haftada vajinal batmalar, hafif hafif kasik bel ağrılarım olmaya başlamıştı. Doktorum bunlarin normal olduğunu söyledi ve magnezyum basladi. Ancak 32. Haftadan sonra bu kasik ve bel ağrıları çoğaldı ve ben birden agirlastim . Odadan odaya gitsem yorgunluktan biliyordum kendimi zor tasiyordum. 32. Haftadan sonra özellikle geceleri seyreden ellerimde oluşan karpal tünel sendromu oluştu. Ellerimi hareket ettiremiyordum ancak 33. Haftamda doktor kontrolum var diye pek üstüne düşmedim en büyük hatam buydu!!!
Önceki gün ağrılarımdan ötürü tüm gün hiç kalkmadan yattim ancak bu ağrılar oyle ciddi boyutta degildi. Bir ara basim ağrıdı ve tansiyonumu ölçtum 13 e 8 cikti. Ben yinede bir gidip kontrol edeyim benim hic13 e çıkmazdı dedim sırf hava almak için acil servise gittim 😊 bu esnada tansiyonum 15 e 9 oldu idrar testinde protein kaçağı cikti derken o gece hastanede yattık ama güle oynaya. Cunku ben iyiydim ve tansiyonumda sabaha kadar olculdugunde hep normal değerde cikti.
Neyse sabah doktorum gelsinde eve gidip bi uyuyalim derken doktorum geldi ultrason muayenesi yaptı tansiyonum bakti. Muayene sonucunda bebeğimin gelişmesinin en son 2 hafta önceki kontrolde kaldığını 2 haftadır en ufak gelişme olmadığını, protein kacaginin yuksek düzeyde olduğunu söyledi. Bu esnada tansiyonumda fırladı tanı 16 ya.
Doktorum sana alternatif susmayacağım. Eğer seni gönderir veya bekletirsem bebegi veya seni veyahut her ikinizi de kaybedebiliriz dedi.
Ve hiçbir hazirligim yokken beni ameliyata hazırlamaya başladılar. O esnada beni korkudan mi stresten mi bilinmez bir titreme aldı bu titreme ameliyattan 2 saat sonra gecbildi.
Oyle buyukkorkum vardi ki ….
Yöntem spiral sezeryan…
Igne korkum hatsafhada zangır zangır titriyorum derken beni odaya aldılar. Sırtımdan yapılan o igne varya arkadaşlar inanın sinek ısırığı kadar bile degildi. Bütün samimiyetimle söylüyorum bunu. Sadece ayaklarıma bir sicaklik
geldigini hissettim o kadar igneye dair o kadar korkuma rağmen hicbirsey hissetmedim.
Tabii ben uyuşuk doktorun gelmesini beklerken doktorum benim cok korktuğumu bildiğinden olsa gerek sessiz sedasız bir anlaşma yaparak gelmiş işleme başlamış hatta bebegi çıkarmış.
Peki ben nasıl farkedemedim 🙂 şöyle ki kimseden çıt çıkmıyordu herkeste bir doktoru bekleme modu varmis gibiydi benim olaya ayilmam ise yan taraftaki yeni dogan hemşiresine yeşil örtü diye seslendiklerinde oldu.
“Hocam yoksa siz ordamisiniz dedim”
Hocadan ses çıkmadı ve kimseden de….
O esnada sadece birtakım cekiitirmeler hissettim ve sonra “hosgeldinn” “sen ne tatlisin” “ 23 Nisaan kutluuu olsuuunnn ” sarkilar ve bebeğimin aglama sesi 🥰
Dünyanın en güzel duygusuydu.
33+5 gunlukken alinmak zorunda olan bebegimingelisimi tamamlanmasını için ten teması bile kuramadan kuveze aldılar ancak ben yinede ok mutluydum.
Cunku bebegim saglikliydi (cok sukur) ve tetkiklerde down sendrom bulgusuna rastlanmadı 🙏
Bebeğimi götürdüler bu esnada karnımda bir çekiştirmeler oldu ancak hicbirsey hissetmiyorsunuz inanın sadece orada birseyler oluyor 🙂
Bende tek zorluğu odama cikarken sedyede koridorda ve odada bol miktarda istifra etmem oldu.
Yaklasik 4 saat sonra uyusuklugum gecti ve dikiş ağrılarım agir adet sancısı gibi basladi ancak her geçen saat azalarak devam etti.
İlk ayağa kalktığımda cok zorlandım halen daha hqstanedeyim biraz zorlanıyorum yürümekte. Onun dışında hamdolsun cok iyiyim.
Neden bu kadar uzun yazdim.
Ben dün hamilelikte en ufak bir ödemin, küçücük bir tansiyon yükselmesinin, evlerdeki uyusmanin"anan canim hamilelik son ayları ondandır " dediğimiz şeylerin aslında ne kadar irdelenmesi gereken şeyler olduğunu anlamış oldum.
Benim gibi hiperemezis asiri bulanti kusma yaşayan arkadaşlarım sabredin gececek 🌸
İkili üçlü testlerde sorun olan arkadaşlarım. Ne zor bir imtihan bilirim yüreğinizi ferah tutun ve Rabbime yönelin O’ na teslim olun. Eğer kaderimizde varsa özel bir bebeğin anne babası olmak, saglikli doğsa bile bunun garantisi var mı ki Allah istedikten sonra. Benim gibi dibe vurmayın 🙏🌸
Hem hamile hem eşiyle sorunları olan bunalıma girmiş ve bir taraftan bir can taşıyan dostlarım, hamileliginizi yaşarken sadece bebeğinize odaklanması başarmaya çalışın Allahin izniyle sonrasinda sorun ya çözülür veya bir bakmışsınız evliliğiniz bu süreçte daha bir oturmuş olur. Dua edin.🙏🌸
Vee spiral sezeryan dogum şeklinden hic ama hiç korkmayın.🌸
İnanın boşuna strest yapmışım diyorum.
Cok uzattığım için de hakkınızı helal edin 🙏🖐
Umarım herkes dilediği sekilde, dilediği zamanda sağlıcakla kavuşur bebegine 🤗🤗