Kızlar çok şükür bende buraya bunu yazabiliyorum. Doğum yapalı 1hafta oldu ama anca fırsatım oldu. Öncelikle ayın 12sinde doktorum çatı muayenesi yaptı ama ben çok korkak endişeli ve kaygılı birisiyim canım çok acıdı ve bağırdım. Sonra dedi böle olmaz sen normal yapamazsın sezeryan yapalım ve cumaya gün verdi. Tabi aşırı korkuyorum günler saatler geçmedi. Neyse cuma oldu saat 8de ben eşim annem hastaneye vardık korona testlerini olduk odaya geçtik. Ameliyat için bone önlük terlik fln getirdiler sonra damar yolu açtılar. Nstye bağladılar o sırada fotocu geldi öle gerginimki asla gülemiyorum kızcağızda şeker bişey hep konuşuyo beni yatıştırmak için neyse o an geldi tekerlekli sandalye geldi ve indik ameliyathaneye öle ağlamaya vakit fln olmadı tabi tek el salladım. Neyse girdik içeri ameliyat masasına oturdum korkudan titriyom resmen orda ayaklarımı bi sandalyeye koydular boynumuda eymemi söylediler. O sırada anestezist geldi tabi ben diorum adama bak bende panik atak var öok korkuom die adam dio bendede var panik atak die dalga geçiyo işte neyse bnim belime önce lokal anestezi yaptı onda bişey yoktu epiduralide duymamışım onu yapınca sonra yatırdılar çok aşırı korkuyorum tabi. Doktor geldi dedi en cesaretli hastam bakın fln göbek adını sordu yok fln dedim mehmet olsun dedi olsun dedim. Hadi başlıyoruz dedi hissedersem dedim uyku var dedi. Daha başladılar hissediyorum ağrı yok ama bn hissediyorum deyince uyutmuşlar. Uyandığımda oğlum doğmuştu bna bakıyodu karşıdan sonra beni sedyeye aldılar ve oğlumu kucağıma verdiler. Aslında korkulmucak ve abartılan kadar bişey olmadığını ilk yürüyünce anladım çok rahattı ağrı var ewt ama çok değil ama tabi hep ağrı kesici fln yapıyolar epidural hala takılı ve 6 saat sonra ayağa kaldırdılar. Aklımda kalanlar böle ama çok güzel bi duygu allah herkese yaşatsın. Merak ettiklerinizi sorabilirsiniz