Sakın ihmal etme, bebeğe bir şey olmuyo diye düşünme ben de öyle biliyordum. Hastaneden bir hafta önce çıktım. Şöyle ki ben bir senedir asla dışarı çıkmayan ve gerçekten izole hayat süren biriydim bebeğimden dolayı. Eşim annesinden kapmış ve bana da bulaştırmış. İlk dört gün gayet normal geçiyordu ağır bir grip gibi. Her türlü bitkisel şeyleri içecekleri soğan sarımsak turşu suları kefirler kemik suları zencefiller aklına gelebilecek her şeyi yiyip içtim düzelmek ve hafif geçirmek için. Sonrasında nefes alışlarım hızlandı. Öksürüğüm arttı. Benim hatam hastaneye geç gitmek oldu. Hamileler ilaç kullanamıyor diye gitmemiştim çünkü. Sonra durumum ağırlaştı. Hastaneye yatırıldım. Oksijen cihazına bağlandım. Bir hafta boyunca cihazsız nefes alamadım. Bebeğimin kalp atışları hızlanmış sancım da çıkmış ve daha 27 haftalıktım. Sürekli nst kontrolü yapıldı.Hastaneye yattıktan üç gün sonra durumum daha da ağırlaştı. Bebek de riske girdiği için kortizon tedavisi görmeye başladım. 10 günün sonunda hastaneden taburcu olabildim. Şuan evdeyim. Ama yemek yesem bile yoruluyorum. Geceleri uyku uyuyamıyorum. Nefes darlığı yaşıyorum hala. Öksürüyorum. Çocuğuma bile bakamıyorum annem geldi her işimi o yapıyor. Demek istediğim sakın ağırlaşmayı bekleme. Kendini olması gerekenden fazla kötü hissediyorsan hastaneye git. Benim bu durumum ne zaman geçer bilmiyorum. Ama psikolojik olarak mahvoldum diyebilirim.