Merhaba herkese, sonunda bende buraya doğum hikayemi yazdığım icin çok mutluyum… :)
Planlı bir gebelikti bizimkisi 7 yaşındaki oğlumuzun artık kardeşi olsun dedik. Rabbım kabul etti ve oldu şükürler olsun… hamileliğimi 5 haftalıkken öğrendim ve kanamalarım oldu… o bitti derken kusmalarım başladı … tam dedim kusmalarım bitti artık hamileliğin 2. Trimestersinde rahat edecegım 21. Haftalıkken cmv enfeksiyonunu kaptığım ortaya çıktı kan tahlillerinde … hamileliğin başinda iyi olan değerler birden beri iyi degıldı .. doktorumun yüzü düştü ve hemen bir Avidite testi yaptı evet ben bu enfeksiyonu ilk kes hamileliğimde geçiriyordum … internette okuduklarım hiç olumlu değildi … işitme görme engelli ve ya mikrosefali olarak doğabileceğini acilen amniyosentez ile bebeğe geçip geçmediğini tespit etmemiz gerektiğini ve gerekirse anne baba olarak karar vermemiz gerektiğini söyledi doktor … dünya başıma yıkıldı … gerçekten çaresizlık ne demek o gün anladım çünkü bu enfeksiyonun bir tedavısı ne yazıkkı yoktu … bağışıklık kazanmış olsaydım hiç bir sorun olmayacaktı ama ben hayatımda ilk kes bu enfeksiyonu hamileliğin de geçiriyordum … burda sevgili happy mom ailesi sayesinde tek olmadığımı gördüm ne yazıkkı ama bana güç veren de buradaki arkadaşlar oldu o süreçte … amniyosentez oldum ve şükür negatif çıktı değerler bebeğe geçmemişti… 22 haftamdan sonra doktor değiştirdim ve çok emin ellere emanettim artık doktorum beni yakın takıbe aldı ve bebeğime her iki hafta ayrintili bir şekilde ultrason yapildi … şükürler olsun beynindeki parlaklık da 33 haftada gitti … artık daha olumlu bakıyordum her şeye ama her seferinde rabbım neyse kabulüm dedim … içimde kipir kipir tekme atan bebeğime çok güveniyordum … böylelikle 39+0 haftaya kadar geldim … ben genel anestezili sezeryan oldum ve hiç pişman değilim … önceki gebeliğimde sezeryandı o yüzden gene bu yolu tercih ettim sabah 09:15 de ameliyata alındım ve 09:36 da minik oğlum hayata merhaba dedi … benim ayılmam 11:00 buldu gözüme actigimda ilk dediğim şey oğlum iyi mi yaşıyor mu demek oldu … doktorlar oğlun iyi odanda seni beklıyor deyince hüngür hüngür ağlamaya başladım … narkozun etkisiyle bebeğimi o an Hatirliyorum kucağıma aldığımda dünyalar benim oldu … hemen emzirdim… 6 saat sonra yürüyüş icin ayağa kalktım ve çok kolay oldu açıkçası benim için ne baş ağrısı ne de başka bir şikayetim oldu … 2 gün hastane ziyaretimizden sonra dün eve geldik hafif dikiş ağrılarım dişinda gayet iyiyim … Allah herkese kolay bir hamilelik ve doğum nasip etsin… benim hamileliğim benim için bir Sınav gibiydi … benim yaşadığım korkuyu hiç bir anne adayı yaşamaması dileğiyle… ❤️