Selam hanımlar. Burda herkes gibi bende bir çok doğum hikayesi okudum ve kendi doğumumu merakla bekledim hayal ettim.Hamileliğim gayet güzel rahat geçti çok şükür. Heyecanla oğlumu kucağıma alacağım günü bekliyodum.Doktorum 38+6 da eğer 1 hafta içinde doğmazsa haftaya yatışını yapalım dedi kilosu 3600dü 4 olursa seni zorlar dedi bende kabul ettim çünkü normal doğum istiyodum.Ama inatçı oğlum gelmedi. Son kontrolümde doktorum kafa yapısı biraz büyük 41. Haftada dedi kanala o yüzden girmediğini açılmamın olmadığını söyledi yatışımın yapılmasını propes fitille doğumun tetiklenmesini istedi bende kabul ettim. Doktoruma güvenim sonsuzdu zaten. 12.04 tarihinde saat 12 de yatışım yapıldı. Fitil verildikten sonra sancılarım başladı tabii. Zaman geçtikçe artmaya va düzenli girip çıkmaya başladı. Ama çatı muayenesi yapıldığıda açılmada farklılık olmadığını söylediler.Fitilin 24 saat süresi vardı ve 12 saatin sonunda onca şiddetli düzenli sancıya rağmen açılmam 2 cm anca olmuştu.Ve sonlara doğru çatı muayenesi beni inanılmaz zorladı rahmimin geriye kaydığını söylediler en son acı eşiğimin çok fazla olmasına onca sancıya gıkımı çıkarmamama rağmen çatı muayenesi sırasında bağırdım inlettim ortalığı yeter diye. Doktorum aradı istersen sezeryanle alalım daha fazla açılma olacağını düşünmüyorum dedi.Bende kabul ettim çünkü 12 saatte olmayan açılma 24. Saatte artamazdı.Gece saat 00.40 gibi sezeryan için hazırlandım ameliyathanaye geçtim gayet rahattım ben heo hayırla sağlıkla olsun doğumum dedim kendimi hiç bişeye şartlamadım önceliğim normaldi sadece. Neyse spinal anestezi yapıldı doğuma başlandı ama ben biraz ağrı hissettiğimi söyledim hemşire güldü o baskıdır sen hissetsen dayanamazsın dedi. doktorumun gülerek oğluma ulaştığını onu çıkardığını gördüm öyle heyecanlıydı ki o an. Çıkarıp bana gösterdiklerinde şok oldum çünkü iri bi oğlum olacağını sanıyodum ama küçücük bişey çıktı içimden ☺️ yanıma verdiler o sıcaklığını hissettiğim an eridim bittim herşeyi unuttum. Dikiş aşamasına geçildiğinde hissettiğim ağrı artmaya başladı doktorum inlediğimi duyunca yüzüme baktı ter içindeydim.Şekerimin ölçülmesini istedi ama normal çıktı. Sonra ayağımı oynattığımı gördü ve hemen uyutun dedi. Gerisini hatırlamıyorum. Uyandığımda odadaydım. Annem ve eşim ağlıyodu. Eşimi ilk kez öyle ağlarken gördüm birbirimize çok düşkünüzdür ama o ağlaması narkozlu halime bile garip geldi çünkü hüzünlüydü. Uyandığımda bi terslik olduğunu anladım. Annem telefonla gizli konuşuyodu ve ablamın Allah Gözdeyi bize bağışladı dediğini duydum eşime sordum oda anlattı. Doktorum dikişimi yapmadan önce plasentamı temizlerken rahim duvarına yapıştığını görüyo. Normalde 5 dakikada temizlediği şey 15 dakika sürmüş parça parça ve kanamalı bi temizleme olmuş. Ben ailemin yanına gecikince gelip herşeyi anlatmış. İyiki normal doğum olmadığını, olsaydı ya beni kaybedeceklerini ya da rahmimin alınacağını söylemiş. Oğlumun Allahın da hikmetiyle annesini kurtardığını söylemiş🥺 O kadar etkikendim ki bunu öğrenince. Rabbime çok şükrettim. Ama bunca zorluğa ağrıya rağmen her kokusunu içime çektiğimde herşeye değermiş diyorum. Kızlar hep hayırlısını isteyin. Uzun oldu hakkınızı helal edin ama burda çok görüyodum ben normal doğurcam ben sezeryan olcam diye. Gerçekten şartlamayın kendinizi hayırlısını dileyin. Umarım hepiniz evlatlarınızı sağlıkla kucağınıza alırsınız. Çok hayırlı bi gecede doğurdum evladımı. Rabbime binlerce kez şükürler olsun ki şu an ikimiz de gayet iyiyiz. Sadece eşim etkisinden çıkamıyo koynumda çocuk gibi ağladı canımın içi. Rabbim hepinizi evlatlarınıza eşlerinize bağışlasın🙏