Son iki ay burada doğum hikayelerini okuyup bazen cesaret topluyordum bazen de aşırı korkuyordum . En baştan normal doğum istiyordum ama 38 39 40. Hafta bitti bende ne sancı ne su gelmesi hiç belirti yoktu doktorum en son 41. Haftada suni sancı vereceğini söyledi suni sancıdan hep çok korkuyordum ama bi karar vermem lazımdı ya sezaryen ya suni sancı . Çok korktuğum için sezaryenı tercih ettim bana göre sezaryen kolay geliyordu ama öyle kolayda değilmiş.41. Hafta sabahı hastaneye yatışım yapıldı doktoruma sezaryen istediğimi söyledim kan tahlilleri yapıldı sondam takıldı (sondada canım çok acıdı maalesef ) sonra ameliyathaneye götürdüler . Spinal anestezi istediğimi söyledim . İğneyi hiç hissetmedim . Bi çekiştirmeler oldu napıyorsunuz şuan demeye kalmadan kızımın sesini duydum . İstemsiz bi ağlama geldi çok güzeldi o an . Ondan sonra dikişim atıldı . Odama geçtim karnıma sıcak kum torbası koydular aşırı canımı yaktı dikiş üstünde olduğu için . 6 saat sonunda ayağa kalkmadan karnıma bastıra bastıra masaj yaptılar rahmin aşağı inmesi içinmiş çok canım yandı onda da . Ama onun dışın ayağa kalkmam hiç zor olmadı gayet iyi yürüdüm ilk gazım ve büyük tuvaletimi kolay şekilde yaptım baş ağrısı omuz ağrısı hiç olmadı . Eve çıktığımda beni tek zorlayan içten yanan dikişlerimdi. Şuan 14 gün oldu çok şükür iyiyim bel ağrısı dışında . Biraz karışık oldu sanırım ama aklıma gelenleri yazdım.