Merhaba bayanlar, öncelikle biraz uzun olacak belki ama bu konuda yalnız mıyım yada benim gibi olanlar varsa en azından birbirimize destek olalım diye bu konu başlığını açtım.
33+2 günlük olduk oğluşumla. Onun heyecanı ve hazırlık süreci yaşadığım en güzel şey. Fakat bu son 1 haftadır gün içerisinde yersiz ağlama atakları yaşıyorum. İster istemez bir belirsizlik, korku, üzerine pandemi yüzünden dışarı çıkamama, kimse ile görüşememe hissi daha da modumu düşürüyor. Erken gebelik riskim yüzünden 30 haftadan beri devamlı evdeyim, daha önce yoğun ve devamlı araba tepesinde çalışan biri olduğum için bir anda eve tıkılmış gibi hissetmem de cabası. Ruh halim devamlı dalgalı anlayacağınız. Eşim sağolsun bu konuda çok destek, ama yine de o işten geldiği anda bütün günün yalnızlığını onunla paylaşmak hem onu hem beni üzüyor. Tavsiyeleriniz neler yada sizin de bu endişelere kapıldığınız anlat oluyor mu?