Şu anda iki aylık oğlumla yan yanayken doğum hikayemi paylaşmak istedim sizlerle.
9 ay boyınca normal doğum için yola çıkıp her türlü çabalayıp sezeryan ile sonuçlanan bir doğum oldu bizimkisi. Hem zor hem çok güzel bir hamileliğim oldu. 10 haftalıkken kanama geçirmiş aylarca istirahat etmiştim. Eşim yeni is kurma aşamasındaydı olabildiğince yanımdaydı ama çokda değildi. Üstelik fmf hastasıyım ama çok zorluğunu yaşamadım. Küçük atakların dışında 3 kere ağır atak geçirdim. Her neyse 24. Haftadan sonra tehlike azalınca doktorum yavaştan spora başlayabilirsin demişti. Normal doğum için. Pilates ve yoga yapmaya başladım bende. Son haftalarda ise dahada arttırdım. Tam 41 hafta bekledim oğlumun gelmesini. Bir kaç kez yanılttı bizi ama hiç bir nst ve hiç bir kontrolde ilerleme olmadı. Açılmam 1 cm mi geçmedi. Okadar spora okadar yürüyüşe rağmen. Hatta son kontrolden sonra eşimle bir günde 20km yürümüştük. Ona rağmen oğlum hareket etmemişti:)
Son kontrolde doktorum sezeryan önerdi ve istemeyerekte olsa kabul ettik. 25 ocak akşam üstü
Kısacık bir operasyonla oğluma kavuştum. Hayatımda yaşadığım en güzel zamanlardı. Hiç bir tatil hiç bir otel o anki hastane odası kadar mükemmel gelmemişti bana. Akşam 5te hastaneye girdik 6da doğuma alındım 7 gibide oğlumu kucağıma verdiler. Çok şükür sütüm gelmişti, oğlumu emzirebildim. 41 hafta beklemenin faydası bu oldu:). Hastanede eşim ve annem kaldı yanımda 9 ay boyunca hangisi kalsa karar veremedim en sonunda ikisinede gitmeyin dedim:) vel hasıl sezeryanda olsa normalde hiç birşey o anlarda gözünüze gelmiyor. Yeterki evladıma kavuşayım diye düşünüyorsunuz. Sezeryan sonrasıda hastanede bir ağrım zorluğum olmadı yürğyğşğmüde rahatça yaptım. Tuvaletimede kendim gittim. Sadece ertesi gün evde akşama doğru ağrı kesicilerin etkisi geçmeye başlayınca yavaştan ağrılarım arttı. Gece zorlu geçti. Ama ondan sonra her gün daha iyiye gitti. Şimdi ise hiç bir sıkıntı kalmadı. 3. Aya girip spor yapmaya devam etmeyi bekliyorum.
Rabbim buradaki tüm hamilelerin yardımcısı olsun. Özellikle kanamalı geçirenler için söylüyorum moral herşeyden önemli yemek içmek dinlenmek bunlar 2. Planda kalıyor siz moralinizi yüksek tutun hiç birşey evladınızdan daha önemli değil. Onun içinizde yaşadığı o kısacık zamanın keyfini çıkartın. Şu anda içimde attığı tekmeleri okadar özlüyorum ki. Rabbim herkese evlatlarını kucaklarına almalarını nasip etsin. Çok uzun oldu hakkınızı helal edin.☺️