Daha dün gibi hamileliği öğrendiğim ilk zaman ooo diyordum bu kadar gün nasıl geçer😬 hiç sıkıntı çektirmedi miniğim bana ne mide bulantısı ne uykusuz geceler son güne kadar öğlen 1lere kadar uyuduk sadece herşeye bol bol ağladık 🥲 30.haftalarda bende ya erken doğum olursa korkusu başlamıştı ama bizimki hiiç gelmeyi düşünmüyordu 37.haftada doktorum artık senden telefon bekliyorum bundan sonra beklemedeyiz diyince en ufak karın gurultusunu acaba mı demedim değil😅 ama kontrollerde nstde sancı yook doktorum çatı muayenesiyle (3cm açıklıkla )doğumu biraz tetiklemeye çalışıyorum diyor ama gelen giden yoktuu, artık doktorum 39+4de (4cm açıklıkla)istersen yarın alalım istersen pazartesiye kadar beklerim ama sonra ben artık beklemem dedi 🤷♀️ Beklemenin de bir anlamı yok diye düşündüm en azından kızım 1Nisan doğumlu olur dedik ve ertesi gün için hazırlığımızı yaptık☺️ Sabah 8de hastaneye yatışım gerçekleşti suni sancıyı vermeye başladılar, saat 10da doktorum geldi muayenemi yaptı herşey güzel gidiyor açılman güzel ilerliyor 1 - 1.30saat sonra yine hemşireden haberlerini alıcam dedi ve gitti bende herşey mükemmel gidiyordu sancı hafif hafif geliyor ama dayanılmayacak durumda değildi ve açılmam çok güzel gidiyordu bu beni mutlu etmişti ooo doğuma kadar böyle giderse mis gibi diyordum kii saat 12de sancı çok arttı hemşire bebişin çıkmak için kafasını ittiriyor bu gerçek sancı belirtisi çok az kaldı gibi cümlelerle beni sakinleştiriyor pilates hareketleriyle gevşememi sağlamaya çalışıyordu ama ben artık sancıdan (13.30)siziryin mi yipsik diyinimiyirim irtik demeye başlamıştım😂 yatakta yatmak ölüm gibi geliyordu son muayenede açılman tamam hemen doktorunu arıyorum dedi ve beklenen haber doktorum zaten arabasını park ediyormuş 🥳 (14.00) hemen gelip sancı odasında suyumu patlattı ve artık sancı geldiğinde ıkınmanı istiyorum dedi 😱 sancı geldiğinde ıkınamıyorummm diye ıkınmaya başladım 😬 ebe artık bebişin saçını görüyorum dedikten sonra hangi renk peki diye sordum ve bana koyu gözüküyor dedi o zaman yalan söylüyorsun biz ikimizde sarışınız dedim herkes gülmeye başladı😂 daha sonra artık doğumhaneye geçtik son 2-3 ıkınmayla kızım kayıp çıktı (14.30)o anki rahatlama ve duyguyu anlatamam 2saat çektiğim sancı uçup gitmişti sanki😅 hemen bebişi çocuk doktoru alıp kontrollerini yaptı 3.200doğmuş prenses bu sırada doktorum dikişlerimi halletti ve kızımdan önce odamıza çıkıp onu beklemeye başladım 🥰şimdi evimizde beraber geçirdiğimiz 4.gün bu hikayede 9ay boyunca gerçekten her anımda yanımda bana konuşmasıyla huzur veren doktoruma ve yalancılıkla suçladığım ebeme teşekkürü borç bilirm 😇 doğumda güven gerçekten çok önemli🙂