fethiyeli48-48 kafamı bir türlü rahatlatamiyorum. İlk gebeliğim preeklampsi yüzünden 25+1 de çok ani doğum yaparak son buldu, onca yalvarisima rağmen ciğer geliştirici yapmamışlardı ve bebegim 1 hafta dayanabildi, gücü nefesi yetmedi. Son iki haftaya kadar hiçbir sorun yok diye bilinen bir anda tansiyonum yükselmeye ve bebeğimin gelişimi geri kalmaya başlamıştı. Şimdi tekrar hamileyim, 27. Haftamizin içindeyiz, yine bir oğlum olacak ama korkularım hiç bitmiyor. Bu sefer bir de normal kadın doğum değil, perinatolog takibindeyim. Her gittiğimde o kadar detaylı inceliyor ki, yok şurası şöyle duruyor gibi yok suranin ölçüsü sınıra yakın.. bir şeyi ne kadar irdeleyip deşersen sanki mutlaka bir şeyler çıkıyor.. tek çözüm tevekkül edip biraz kendini rahatlatmak ama ben işte bunu beceremiyorum.. o kadar doğum yapıp bebeğini kucağına alan insanın içinde doğumdan sonra kucagim boş öyle acılı kaldım ki bu duygunun tarifi yok. Allah düşmanıma dahi yaşatmasın