Anne oldum, yakama en güzel altını taktılar💞Çok şükür 14 Şubat’ta kavuştum Öyküm’e. İlk 3 ay mide bulantıları ve son 3 ay mide yanmalarımı saymazsak çok güzel bir hamilelik dönemi geçirdim. Normal doğumu o kadar çok istiyordum ki her gün olmasa bile çok sık yürüyüş ve squat yaptım. Evde pilates topunu koltuk olarak kullandım. 36.haftadan sonra da hurma yedim ve günde 1 fincan ahududu yaprağı çayı içtim. 14 Şubat saat 19:30’da yani 38+0’da suyum geldi. Hemen duşa girdim. Duştan çıkınca Meryem ana otunu suya koydum. Televizyondan Meryem suresini açıp otu televizyonun önüne koydum. Bu arada eşimle yemek yedik ve sancılarım yavaş yavaş gelmeye başladı. Yemekten sonra baktığımda Meryem ana otu tamamen açılmıştı. Sancılarım bir anda iki dakikaya bir gelmeye başladı. Hemen hazırlanıp yola çıktık. Saat 21:30’da hastaneye giriş yaptık. Ebe muayene ettiğinde 9 cm açıklığım olduğunu söyledi ve beni doğumhaneye aldılar. 10 dakika sonra doktorum geldi. Sancı geldiği an güçlü bir şekilde ıkınmamı söyledi. Zaten ıkınma isteği kendinden geliyor, isteseniz de tutamıyorsunuz. Sancı geldiği an gerçekten zor ama dayanılmayacak gibi değil. Sancı geçtiğinde doktorum sürekli perine masajı yaptı, çok rahatladım. 4-5 ıkınmadan sonra pamuk kızım içimden kayıp geldi. Hemen göğsüme koydular. O kadar güzeldi ki sıcacıktı. Sanki kalbimi göğsüme koymuşlardı. Çok ağlıyordu, ‘hoş geldin annecim’ dedim, hemen sustu. 5 dakika falan göğsümde kaldı, sarıp sarmaladım. Sonra çocuk doktoru yan tarafa alıp muayene etmeye başladı. Doktor, pamuk kızımın 3350 gram, 52 cm ve çok sağlıklı olduğunu söyledi, çok şükür dedim. Bu arada doktorum dikişimi atmaya başladı. Uyuşturucu iğne yapmasına rağmen ben hep hissettim ve dayanamadım. Doktorum anesteziyle beni uyutup dikişlerimi atabildi. Odama çıktığımda pamuk kızım beni bekliyordu. Hemen emzirdim ama sütüm damla damla geldiği için doymadı, mama vermek zorunda kaldık. Ertesi gün hastaneden çıkış yapacağımız zaman annem kızımın yüzünün çok sarı olduğunu fark etti. Hemen çocuk doktoru geldi, muayene etti ve sarılığın bir anda çok fazla yükselmiş olduğunu, ambulansla başka bir hastanenin yenidoğan yoğun bakımına sevk edileceğini söyledi. O an kalbimde duyduğum acının tarifi yok. Daha kızıma doyamadan yanımdan aldılar. Gerçi evlada asla doyulmazmış. Ambulansın arkadından bizde diğer hastaneye gittik. Kızımızı yoğun bakıma aldılar ve biz kapının önünde kaldık. Bize sadece bir çantanın içinde kıyafetlerini verdiler. Eşimle birbirimize sarılıp o kadar ağladık ki elimizden hiçbir şey gelmedi. 15 günlük yoğun bakım süresince kızımı sadece 2 kere görebildim. Hayatımın en zor 15 günüydü, hiç yaşamamış olmayı dilerdim. Çok şükür ki 15 gün sonra 2 kişi çıktığımız evimize 3 kişi olarak döndük ve bugün pamuk kızım 48 günlük oldu. Allahım herkese hayırlı, sağlıklı evlatlar, kolay doğumlar nasip etsin inşallah 🤲🏻🌸💞