minime-baby bende gebeliği senelerce beklememe ve çok istememe rağmen kimi zaman aynı düşüncelere kapılıp, aynı korkuları yaşayabiliyorum bu çok normal🙂 Gerek hamileliğin getirdiği duygusallık, gerek annelik içgüdüsü, gerek neler olacağını bilmiyor oluşumuza bağlı korkumuz ile böyle hissetmemiz çok normal. Sonuçta başımıza neyin geleceğini bilmiyoruz, bir bilinmezlik içindeyiz başımıza ne gelecek en ufak fikrimiz yok. Bebeğimiz kolik mi olacak, gaz sancıları olan bir bebek mi olacak, hastalıklı mı olacak, sağlıklı mı olacak, zor bir bebek mi olacak, doğumumuz zor mu olacak, neler yaşayacağız, tek başımıza idare edebilecek miyiz? Kafamızda deli sorular😋 Fakat emin ol herşey öyle güzel ilerleyecek, zor bile olsa öyle güzel olacak ki çekeceğin her zorluğa değecek ve tüm bunları düşündüğün günler geride kalacak, sadece bebeğinle geçirdiğin güzel anları hatırlayacaksın😇 Belki gecelerce uykusuz kalacağız ama o gecenin sonunda bebeğimiz uykuya daldığında nasıl da güzel göründüğünü düşüneceğiz sadece, ne kadar yorulduğumuzu değil. Bazen sinirden deliye döneceğiz ama sonra öyle bir gülecek ki, hiç derdimiz kalmamış gibi hafifleyip neye sinirlendiğimizi bile unutur hale geleceğiz. Bizim kanımızdan, bizim canımızdan bir evladımız olacak, yere göğe sığmayacak, sevgimiz yüreğimizden taşacak. O yüzden hiç korkma ve korku güçlü ellerini boğazına sardığı her an, ona kavuşacağın anın hayalini kurup şükret. Uykusuz da kalsan, onun cennet kokusu ile uykuya daldığın o beş dakika için bile şükredeceğini getir aklına. Hepimiz tecrübesiziz ama hepimiz cesur olalım. Çok ağlayacak olursa eğer sarılıp sevginizle susturursunuz onu, susmadığında onu tanıyıp en sevdiği şey neyse onu yapar bir yolunu bulursunuz. Emin olun herşeyin bir çözümü vardır, içiniz rahat etsin annelik hepimize çok yakışacak ve tek başımıza bile olsak herşeyin üstesinden geleceğiz🙏🏼❤️ Allah’ım sağlıcakla, hayırla kavuşmamızı nasip eylesin inşallah 🌼