Melektempo belki inanmazsin panik atak yuzunden 4 yil cocuk erteledim çünkü bu zor sureci asla ve asla kaldiramayacagimi dusunurdum.esime dedim bizim asla cocugumuz olmicak ben yapamam bunu bil dedim agliyodum kendimi eksik goruyodum ve erteledikce daha çok depresyona giriodum sonra psikologa gittim sen bi an once yuzlesmelisin bu korkunla sureci uzatiosun dedi.korunmayı bırakmak bile bnm icin cok zor oldu ama ilk adimi attim basardim.sonra hamile kaldigimi ogrendigimde millet cok sevinir ya beni bi telas kapladi yemeden icmeden kesildim gece uyuyamadim napcam ben simdi diye.ama inanamadigim bi sekolde allahima sonsuz sukurler olsun dogumuma 1 ay var suan bu zamana geldik ve ben hic atak gecirmedim arada tabiki yokluyor dogumdan korkuyorum diyorum ki yasayacagim hicbirsey bu lanet korkularımdan kotu olmayacak ben belki o anda sadece o sikayeti yasayacakken panikte eklediğim zaman sikayetimi artirmaktan baska bi ise yaramayacak kendime soz verdim ne olursa olsun dehsete kapilmayacagim bunu herkes yasadi ve mutlaka gecicek bunu bilecegim icinden cikilmaz duruma o anlarda getiren benim kafamda binbir senaryo yazanda olursa oyle uzulurum olmadan uzulmek sacma.ve bu isi zaferle bitirdigimde kendimi dunyanin en guclu kadini hissedicem bi daha panik atak umrumda olmicak cunku ben bana gore cok zor birsey basarmis olacagim tipki senin ve diger butun panik ve anksiyeteli gebeler gibi ☺💪👍