Merhabalar anne adayları 😁 geç kalmış bir doğum hikayesi anlatıcam sizlere.
Normal doğum korkumdan ve tarih merakımdan sezeryan doğum istedim. 21.yüzyılın 21. Yılının 21. Gününde 21 ocakta 38+1 ken sabah 6 da oğlumu kucağıma almak için uyandım. Sakin bir şekilde hastaneye gittim nst ardından serumlar derken saat 10.. aaaa hemşireler beni doğuma götürmeye geliyor. Kalbim küt küt… nasil olacak nasıl bitecek derken ameliyathaneye girdim. Şükür ki en yakin arkadaşım o hastanede anestezist o girdi doğumuma en büyük destekçim oldu ellerini elimden ayırmadı. Spinal anestezi oldum ve inanın sinek ısırığı yanında acılı kalır tirnak değmesi kadar yumuşaktı. Bi kaç dakika içinde tamamen uyuştum. Doktorum işleme başladı yok daha başlamadık şöyle böyle diyor tabi buradan okuduklarımla başladığının farkındayım 🤣 hissiyatsizlik rahatsız etsede en rahatsız olduğum konu boş öğürmeydi. Uyuşmamdan 10 dakika geçti gecmedi bi ağlama. Saat 10.30 Gözyaşım pıt 🥺 minnakım gelmiş 🙏 onu babasına götürdü dostum çok aglamış babamız görünce. Dikişlerim yapıldı odama geldim. Sadece üst giydirdiler. Emzirme çalışmaları derken gün ilerliyordu. 4 kişinin beni zor kaldirmasına şok oldum. Anestezi kötü bişeymiş 😁 4 gibi hemşireler karnıma bastırdı ve bu çok canımı yaktı galiba sezeryanin benim için en acılı noktasi buydu. Sonra tamamen giyindim ve ilk yürüyüş. Inanirmisiniz yürüyüşte hiç zorlanmadım. Sadece kalkıp yatma cıvkımı çıkarttı. Ben depent almamıştım 2 hasta bezi değiştirdiler ertesi gün eve gelip hemen duşa girdim ve ped kullanmaya başladım gayette işimi gördü. Oğlum yanıma ilk geldiğimde damakladı ama sonra büyükler sarılık olur sezeryandan dolayı sütün az gelir deyip mamayı dayadılar ağzına sonrasında bütün zorlamalarıma rağmen emmedi. Şimdi mama kullanıyoruz. 2 ay 8 günlük olduk bile 😁 merak ettikleriniz varsa bekliyorum sorularınızı 😁 bebeklerinizi sağlıcakla kucağınıza almanız dileğiyle 🙏🤎