3 günlük kızım uyurken(gece nöbet tutturdu hiç uyumadı🥲) hikayemi yazayım. 40+6′da inatla doğumu başlatmayan kızımı doktorun son kontrolünde artık suni sancıyla alma kararı verdi. Normalde özele gidiyordum ama hayatımın hatasını yaparak şehir hastanesinde doğurmak istedim ve son kontrole orda gittim.Ben sıfır sancı doğumhaneye girdim ama diğer odalardaki bağırışlar koridorda yankılanıyordu o an içime korku doldu. Doktorlar ebeler hemşireler inanılmaz kötüydü, ilgi sıfırdı. Damar yolu açıldı suni sancı takıldı. Saat öğleden önce 10 gibi başlayan suni sancı deneyimim gece 11 buçuğa kadar devam etti. Alttan fitil konuldu suyum sızmaya başladı ama açılmam gece 11 buçukta bile 4 cmde kalmıştı. Artık dayanacak gücüm kalmadı derken hastaneden çıkış yapmak istediğimi söyledim. Yolda doğurursun vs deseler de imzamı attım çıktım. Şehir hastanesinde inanılmaz kötü doktor ve ebelere denk gelmiştim bu durum psikolojimi bozdu. Stajyer öğrenciler gelip gidip alttan muayene ediyordu ve artık kendimi inanılmaz kötü hissetmeye başlamıştım. Sezeryene alın beni diye ağlasam da bütün gün açılmam ilerlemese de beni öyle bırakıp bırakıp gidiyorlardı. Refakatçi alınmadığı için annem dışarıda kalmıştı. Onu aradım ve daha önce muayeneye gittiğimiz bir özel hastaneyle görüşüp durumu anlatmasını istedim. Doktor neyseki kabul etti ve iki hastane arası arabayla maksimum 15 dk olduğu için 4 cm açıklığımla çıkıp diğer hastaneye geçtik. Ordaki doktorumdan Allah bin kez razı olsun. Arabadan indiğim an suyum boşaldı hemen tekerlekli sandalyeye oturttular beni sancılarım sıklaşmıştı. Doktorum evinden çıkıp gelecekti çünkü artık gece 11 buçuğu geçiyordu saat. O gelene kadar hemşireler gelip damar yolu açtı ve o saate kadar diğer hastanede aç bırakıldığımı bildikleri için enerjim olsun diye serum taktılar bana. 5-6 dakika sonra doktorum geldi. Ben artık tüm gün çektiğim acıdan dolayı sezeryen için ağlayıp yalvarırken doktor beni sakinleştirip son kez muayene edeyim bana güven dedi açıklığım 5 buçuk cm kadar olmuş bundan sonra ameliyat olma bana güven aşağını soğutup normal doğum yaptırayım sana dedi. İyiki beni dinlememiş ben hala hayır diye bağırıyordum ama doğumhanede bir iğne yaparak sancılarımı azalttı. Epidural değil normal vajina dudaklarıma uyuşturucu iğne yaptı sanırım. Bebek çok yukarıda olduğu için elleriyle açılmamı kendisi ilerletti ve bir başka doktorun da yukarıdan bastırmasıyla benim ıkınmamla ve doktorumun bebeği eliyle çekmesiyle 4-5 ıkınmada kızım doğdu. Benim içten ve dıştan çok dikişim oldu ama bugün 3.günümüz ve şükür ağrılarım çok azaldı. Diğer hastanede kalsan doğuramazdın yanlış yapmışlar bebeğin çok yukarıda kalmış saatler geçmiş artık alınmasa sorun olurdu dedi hatta çok şükür ki bir cesaret ordan çıkıp buraya gelmişim dedim. Karışık yazdım sanırım ama kızım uyanmadan acele edeyim dedim. Herkesin doğumu gerçekten kendine özelmiş. Sadece şunu söyleyebilirim, ilk doğumumdu ve gerçekten bebek doğduğu an bütün acılarımız bitiyor ve o melek size bakıp dokununca, o kokuyu içinize alınca herşeyi unutuyorsunuz. Allah herkesin yardımcısı olsun, hayırlı doğumlarınız olsun🌺