Sonundaaaa hikayemi yazmak bana da nasip oldu çok şükür. Burada pozıtıf doğum hikayelerini okumak bana hep iyi geliyordu. Genelde normal doğum hikayelerını okuyordum motıve ediyordu ve baştan beri hep normal doğum olsun istiyordum ama gerçekten nasip kısmet olmayınca olmuyor. Zaten önemli olan bebişe kavuşmak değil mi öyle yada böyle 😍 Neyse hikayeme geçeyim. Doğumumdan bir gece öncesi sancım başladı ama düzensiz gelıyordu ve öncekiler gibi yalancı sancıdır dıye pek önemsemedim. Duş aldım vs ne yaptıysam ara ara gelmeye devam etti. Ayağa her kalkışımda iç çamasırım bayağı ıslanıyordu akıntım ıyıce arttı dıye düşünüyordum çünkü doktorum sureklı bebeğin suyu ıyı dıyordu. Sancılar gecmeyınce birde bebeğin hareketlerinde azalma olunca hastaneye gittik. Doktorum bebeğin suyunun azaldığını soyledı sancılarım da olunca duruma göre suniyle başlatırız dedi. Yatış yapıldı nst bakıldı en son çatı muayenesinde çatımın dar olduğunu ve normal doğumun bayağı riskli olduğunu soyleyınce sezeryan olsun istedim. Hemen apar topar sezeryana alındım. Biraz ani olunca çok panik yaptım normalde sakin sogukkanlıyımdır ama o gün ne hissedeceğimi şaşırdım resmen. Spinal anesteziyle olacaktım ve o doğum anını yaşamayı çok istiyordum ama panikten tansiyonum çıkıp modem bulanmaya başlayınca sakinlestırıcı vermişler 😂 ben resmen hiç bsey hatrlamıyorum kendime geldiğimde işlem bitmek üzereydi😂😂 sadece bebeğimin ağlama seslerını duydum uyur uyanık o kadar. Odama çıktığımda oğlumu giydirip getirmişlerdi o an onu gördüğümde dünyalar benim oldu zaten hiç bir şeyin önemi kalmadı. Sezeryanı hep çok abartırlardı hiç öyle abartıldığı kadar bir şey değilmiş. Tek zorlayan omuz agrısı oldu. Bol bol yürüyüş ve nescafe ıyı geldi bana. Depend zaten hayat kurtarıcı gerçekten. İlk yürüyüşü gözünüzde hiç büyütmeyin zaten yürüdükçe ıyı oluyorsunuz. Bebeğinize kavuştuktan sonra zaten ne agrı ne sızı kalıyor😍rabbim dileyen isteyen bekleyen herkese bu duyguyu nasip etsin🤲🏻 Daha fazla uzatmayayım hayırlı doğumlar bütün hamişlere🥰🌸