Bu zamana kadar bu platforma bende doğum hikayemi yazar mıyım diye düşünüyordum sonunda nasip oldu. Ben hamileliğimin başından beri normal doğum taraftarıydım. Bunun için eğitim aldım ,ebe ile ilerledim, bitki çaylarımı ,hurmamı ,platesimi sürekli yaptım ama gel gelelim 39. Haftama kadar ne acıklık var ne bebiş kanala yerleşmiş. Ama ben hep kendimi motive ettim ne olursa olsun normal doğurcam diye belki birgün açılır ümidiyle hatta burada sürekli doğuramıyorum postlarına yardım istiyordum açıklık nasıl olucak diye😂 17 martda kontrolum vardı ilk nstye bağlandım oğlumun hareketi hiç yoktu kalp atışlarıda çok sıkıntılıydı sabah kahvaltısındada gram hareket etmemişti nst için yediğim onca çikolataya rağmen bana mısın demedi. Sancılarım desen 0-4 arası yani bi gram yok. Daha sonra doktor nsteye baktığında hiç beğenmedi ultrason odasına alıp baktı bebişe güzelce herşeyi çok iyiydi ama hareketsizliği ve kalp atışını görünce pelvik muayene ve nst için tekrar gönderdi. Tatlı bişeyler yememe rağmen böyleyse ve ikinci nstde aynı çıkarsa sezeryan dedi. Ben tabi ağlıycam hem sezeryan korkusu hem evladıma bişey mi oldu diye. İkinci nstye çıktığımda yine sıfır acıklık yine sancısız ama şükür ki bebeğin kalp atışı hareketi iyileşmişti. Daha sonra doktorla görüşüp hareketsizlik devam ederse hemen hastaneye gelmemi söyledi ama oğlum akşam baya hareket etmişti şükür gitmedik. Ertesi gün yine içim rahat bişey olmamıştır kafasıyla gittim ne çanta var ne kendim hazırım vücut temizliği olarak çünkü o gün hastaneden çıkıp ağdamı olucaktım. İlk nstdem yine yerlerdeydi bu sefer nst ceken kız fazla uzatmadı direk gönderdi doktora doktorumda yine aynı olarak ikinci nst’ye gönderdi doğum hanede ki olan. Ben giderken hiç olasılık bile vermemiştim hatta eşim sürekli bak bu bebiş bugün gelicek diyip duruyordu. Neyse 2. Nst’ye yatmamla sezeryana girmem bir oldu. Nst 1 dakikalık bağlıyken kalp atışları düştü hareket azaldı hemen doktora haber verdiler acil sezeryan diye. Neye uğradığımı şaşırdım eşime git kıyafetleri al dedim ama kimse izin vermedi yatış işlemlerini yapsa ancak yetişirsiniz diye. Eşim ben ameliyata hazırlanırken yatış işlemlerini halletmeye gitti geldiğinde ben tam asansöre biniyordum ki son anda yetişti. Öptük vedalaştık eşimin o sıcaklığı beni motive etti huzurlu ve güvende hissettim ama bende sevinç korku karışık hepsi var 10 dakika sonra ameliyat hanedeydim. Herkes beni sakinleştirmeye çalışıyor bi yandan damar yolum açılıyor bir yandan covid testi yapılıyor hiçbirinin acısını hatırlamıyorum o an ki korkuyla. Daha sonra doktorum geldi o da toplantıdaymış apar topar çıktı. Ben bu tosunun bişeyler karıştırdığını biliyordum dedi. Bana çok güzel pskolojik destek oldu. Kafamın dağılması açısından her konuyu konuştuk.Herseyim haloldu sonta takıcaz dediler bende uyuşturulduktan sonra istiyorum dedim iyi ki de demişim. Çıkartırken öyle acıyan takarken nasıl olurdu. Çünkü bende enfeksiyon mantar herşey var. Spinal iğne için pozisyonu almamı söylediler ama ilk denemede yapamadı doktor ikinci kez üç kişi omuzumdan bastırdı ve iğnem yapıldı. Bacaklarımda ki sıcaklıktan sonra nen yatırıldım ve başladılar. Sanırım 5 dakika sonra 18 mart 16:35 de oğlum dünyaya geldi. Nasıl güzel bi duyguymuş dedim o an. İlk evladım ilk göz ağrım. Meğer benim oğlum 3 gündür kakasıyla yaşıyormuş. Bunu bana söylediklerinde vicdan azabından kendime gelemedim. Bu süre zarfında karnım tok olduğu için sürekli kusuyordum. Baş ağrısı kalp çarpıntısı başladı tansiyonum düşmüş hemen bi iğneyle kendime gelmeye çalıştım. Hemen bu arada oğlumun midesini yıkadılar. Yanağıma koydular Allahım dedim bu benim mi tutamadım ellerini ama kokladım kadife yüzünü öptüm temizlememişlerdi oysa umursamadım o kalp atışlarının düşüşünü gördüğümde ki acı gecti birden. Oğlumu alıp yukarıya odaya götürdüler bende dikişlerimin yapılmasından sonra arkasından çıktım resmen 35 dakikada doğuma girdim. Rabbim burada isteyen herkese nasip etsin dünyanın en güzel duygusuymuş. Bu arada hastanem Medicana Konya doktorum Rengin Karataylı. Doktoruma ne kadar minnet etsem az bu platformda duymuştum adını ,açtığım bir postda herkes rengin hanımı önermişti şimdi bende herkese Rengin hocamı öneriyorum beni 9 ay boyunca sabırla dinledi bazı üzücü olaylar yaşadım sürekli pskolojik destek oldu bilmiyorum bi insana bu kadar sevgi beslenir mi Rabbim tüm hakkıyla işini yapan sağlık çalışanlarına sabır versin. Sezaryen doğumdan çok korkuyordum tabi yine etken çevrede ki olumsuz sezaryen hikayelerinden dolayı ama hiç bişey yokmuş Rabbim hepsinin sabrini veriyor. Beni zorlayan 2 şey karnıma bastıkları ve ilk yürüyüşüm oldu. Ama onlarda emin olun anlık. Normal doğumdan sonra çekilecek olan burç ağrısı dedikleri rahim toplanması olayını yaşadım onu yatakta daha zor atlatıldığı için bi ağrım o oldu. Ama en büyük sır yürümekte. Aç olduğum halde hiç enerjim yokken bile sürekli yürüdüm durdum hiç kendimi kasmadım normal doğum için çalıştığım nefes egzersizlerini yaptım sık sık faydası oldu ağrı azaltmaya. Gazımı çıkaramadım maalesef çok yürüdüm ama faydası olmadı hemen lağman yaptılar o arada çıktı.Dependin çok faydasını gördüm hastanede takmadım tabi yara yerimi göbeğimin üstünde sandığım için korkudan takamadım meğer hemen bikini bölgemin üstündeymiş🤭 ne hayallerim vardı fotoğraf çekimi hediyelik vs hepsinden geçtim yorgunluktan çünkü bi gece önce hiç uyumamıştım korkudan nutkum tutuldu getirdikleri yemeği bile yiyemedim. En büyük tavsiyem bol bol yürüyüş ve dinlenmek. Ben 4 gün boyunca 0 uykuyla durdum hem psikoloji olarak çöktüm hem bedenen. Oturarak uyumaya çalıştım olmadı dikişlerim acıttı. Ama hepsi gecti. Annemler 4 gün sonra bişeyin kalmaz dediklerinde kesin beni kandırdılar demiştim ama doğruymuş. 1 haftayı geri de bıraktım evde koşabiliyorum. Şuan ise oğlum 9 günlük göğsümde uyuyor. Bu kokunun bu hissin tarifi edilmezmiş. Rabbim isteyen herkese nasip etsin🤲🏻