Onurtugbaa Öncelikle tüm anne ve anne adaylarının Ramazan bayramını prensesimle en içten dileklerimizle kutluyoruz. 🍬🍬🍬Doğum hikayeme başlayacak olursam;🍼34 haftalıkken böbreklerim, kasıklarım tarafında adet olacakmıs gibi hafif hafif ama geçmek bilmeyen ağrım vardı. Burda sürekli yalancı sancıların böyle belirti verdiğini okumuştum gebeliğimin ilk başlarında. Doktorumu aradım eğer geçmezse ve ağrıdan duramazsan gel demişti. Geçmiyordu evet ama dayanılamaz bir ağrı değildi. Ne olur ne olmaz diye randevumu aldım eşimle birlikte tuttuk hastanenin yolunu. Şikayetlerimi anlatınca ultrasonla önce rahim kanalımı kontrol etti. Kanal kısalmıştı. Bunun daha kısalması erken doğumu tetikleyebileceğinden direk yürüyüşlerime ara vermem gerektiğini söyledi doktorum. Ardından 37 haftalıkken prensesimi kucağıma almama sebebiyet veren,bana bu duyguyu 3 hafta önce Tattıran ağrılarımın kaynağını bulmaya sıra gelmişti. Ultrasonla böbreklerime bakan doktorum sağ böbreğimde 25 mm genişleme olduğunu, her gebelikte böyle bir genişlemeyi kabul ettiklerini fakat bende ki genişleme bebeğin baskı yapmasından ötürü biraz fazla olduğunu söylemesi ile kendimi direk üroloji doktorumun odasında buldum. Ürolog genişlemenin gebeliğe göre fazla olduğunu kontrolle her hafta gelmem gerektiğini söyledi. Bir hafta sonra tekrar gittiğimde bu genişleme 25 mm den 40 mm ye çıkınca ürolog bebeğin ve benim sağlığımı tehlikeye atmayacak en yakın zamanda Doğumun başlatılması gerektiğini yoksa böbreğimin işlev kaybedeceğini söylemişti. Hemen kadın doğumusunuz yanına geçtim. Bugün bile alabileceğini (36 haftalığız) saten gelişimin iki hafta önden gittiğini söylemişti. Sonrasında bir sürü konuşma vs ve 37 haftalıkken gel alalım dedi ve 13 haziran 2018 saat:10.00 a gün verdi. Şaşkınlıktan ne yapacağımı bilemeden odadan çıktım. 🙇🏻♀️Doğum olacaktı ama ne kendimi, ne çantamı, ne evimi hazırlamamıştım tarih kesinleşince tüm işlerimi hemencecik halledip günümü bekledim. 13 haziran günü olduğunda bende Doğum heyecanı yoktu. Sonrası için endişe mutluluk korku heyecan karmaşası vardı. Bebeğime bakabilecek miyim düzenimi oturatabilecek miyim vs vs nice sizin gibi kafamda sorular. Sezaryen ile doğumum gerçekleşti. Kızım 12.12 de dünyaya gözlerini açtı.💞Koynuma verdiklerinde ağlayarak bu benim mi diye inanamadım. Öyle burdan anlatılabilecek sizinde okuyarak anlayacağınız bir duygu değil. Rabbim isteyen herkese, hayırlı olan zamanda bu duyguyu tattırsın.İki günlüğüz daha. Bu dünyada çok yeniyiz. Alışma sürecindeyiz her ikimizde. Ağrım var mı var, uykusuz kalmalar başladı mı evet başladı, tüm burda okuduklarımız gerçek mi sonuna kadar gerçek. Fakat şöyle bir gerçekte var ki annelik biz kadınlara Doğuştan verilmiş en güzel hediye. Tüm her şeyi unutturacak kadar sevginiz oluyor bebeğinizi kucağınıza aldığınız vakit. Daha fazla yazmak isterim fakat benim şuan içinde bulunduğum durumu izah edecek kelimeler yok. 🤷🏻♀️Allah tüm anne adaylarının sağlıkla bebeklerini kucaklarına almayı nasip etsin 🙏🏻