Hamileliğim gayet güzel ilerlemişti aslında. Sadece gebelik şekerim çıkmıştı. O da çok yüksek olmadığı için diyetle kontrol altına alınmıştı.
Bende gergin omurilik sendromu olduğu için baştan beri planlı olarak sezaryen doğum olacağı şeklinde ilerledi sürecim. 38+4 de anestezi uzmanının da kararı ile genel anestezi olarak sezaryen doğumun gerçekleşti.
Ameliyattan çıktığımda kızımı kucağıma aldım mis gibi kokusunu içime çektim hatta emzirmeyi bile denedim. Biraz emdi ama sonra yorgun düşüp bıraktı. Doğum 9 buçuk gibi oldu. Biz akşam 6 ya kadar kızımla beraberdik.
6 ya kadar sürekli emzirmeyi denedik. Ama bir sorun vardı. Bebeğim sürekli olarak uyuyor ve artık emmiyordu. Ebeler gelip mama yedirmeye denediler. Emmesi için uğraştılar ama ilk başta mememi tutan bebek şimdi tutmuyor sadece uyuyordu. Ebeler mama verdiler birkaç kez şırınga ile, daha sonra yatağına yatırdık ve bu sefer de inleme sesleri çıkarmaya başladı. Biz başta AA sesler çıkarıyor ne şirin diye düşündük ama çok şükür ki ebe onun inleme olduğu fark etti. Bebek doktoruna haber verdi ve bebeğimizi bizden alıp yoğun bakıma götürdüler…
Benim hamilelikte yaşadığım şeker sorunundan bebeğim etkilenmiş. Dünyaya geldiğinde birden o şeker bağı kopunca bebekte de şeker eksikliği başlamış. Düşük kan şekeri kuzumu halsiz bırakmış ve o yüzden sürekli uyuyormuş. Anlayamadık… Biz genel anesteziden etkilendi herhalde birazdan geçer diye bekleyip durduk. Tabi ilk gücü yerindeyken emdiği de boşunaymış bu arada. Çünkü o sırada boş emmiş sütüm gelmemiş. Hem açlık hem düşük şeker derken kuzum gözümüzün önünde halsiz kalmış bilememişiz. Şimdi birde emme refleksi yetersiz diyor doktoru… 5 gün oldu yoğun bakıma gireli ama refleksinde artış olmuyor bir türlü.
Biliyorum ki hikayem hiç iyi değil ve bir çok anne adayı arkadaşım belki olumsuz etkilenecek ama özellikle yazmak istedim ki benim, bizim düştüğümüz hatalara siz düşmeyin. Bebeğinizi iyi gözlemleyin… şekeriniz varsa güzel takip edin…