Klasik bir hamilelik yaşadım, herşey olması gerektiği gibi ilerledi. 36. haftaya kadar öyle böyle geldikten sonra artık dedim doğsun da sevelim yeter 9 ay oldu. 🙄 Devlet hastanesine gidip geliyodum takip için, 36. haftadan sonra doğumlar başlıyo diye doktorumun hep ağzını aradım. Genelde 38 haftalıkken sezeryanlar yapılıyo umutluyum haftaya alalım desin diye gözünün içine bakıyorum ama demiyo bi türlü. Bendede tık yok keyfi de yerinde oğlumun içeride hiç geliyim demiyo. Sanki 37 hafta boyunca beklememişim gibi günler hiç geçmemeye başladı 🙄😂 en ufak bi akıntıda suyummu geldi nişanımmı geldi derkeeeeen 37+9 salı akşamüstü yemek yaparken nişanım geldi. Ağrım hiç yok ama eşime ne olur ne olmaz diye gidelim dedim hastaneye. Duşumu falan aldım sakin sakin (içimden deliriyorum gelsin artık diye sancım yok ya rahatım) akşam 9da gittik hastaneye. Adını sormayı aklıma bile getirmediğim canım ebem muayene etti 1 cm açıklık var nişan değildir o dedi. (halbuki ben emindim). Yatışını veriyorum ama hemen doğumu bekleme dedi. Ben evde bekleyeyim en iyisi diye imzamızı attık çıktık. Ama çatı muayenesinden sonra benim sancılar artmaya başladı. Adet sancısı gibi başladı saat 12ye kadar fazla rahatsızlık vermedi. 12den sonra artmaya başladı gece 1de dayanamadım artık geri döndük hastaneye. Yine muayene etti aynı dedi ama bana öyle gelmiyordu. Sanki her muayenede açıklığı arttırıyo gibi geldi bana. 1 buçuktan itibaren sancılarım tamamen sıklaştı. Annemle eşim vardı yanımda. Eşimle hastanenin bahçesine inip çıktık ama sancı gelince çok zorlanıyodum. Bi ara sezeryan diye eşime yalvardığımı hatırlıyorum kıyamam o da başka hastaneyi arayıp sezeryan yapabilir misiniz diye sormuş 😂😂 sabah belli olur anca demişler. Neyse öyle böyle saat 4 oldu. Saatin nasıl geçtiğini kesinlikle anlamadım tabi. Nst deyken bi anda suyum geldi(hep merak ediyodum suyun geldiğini farkeder miyim diye kesinlikle ediliyomuş) ebeye söyledim su değildir o iremcim dedi. Bana kesinlikle inanmıyordu ama efsane yardımcı oluyodu. Sezeryan olamaz mıyım doktoru çağıralım diyip durdum, oda hep sen bunu yaparsın irem güveniyorum ben sana dedi. Girceksin ve çıkcaz hepsi bu dedi. 😂😂 ıkınma hissi gelince söyle doğumhaneye alalım seni dediii dedikten 2 dk sonra sanki tuvaletim varmışda altıma yapıyormuşum gibi hissettim. Resmen ıkınarak geldi ddim. Beni aldılar hemen doğumhaneye. Bende en zor kısım doğuma kadar olan sancılardı. Ikınmaya başlayınca tamamen doğmasına odaklandığım için herhalde orayı fazla zor diye hatırlamıyorum. Bu arada ıkınıyorum ıkınıyorum yok çıkmıyo. En son kes nolur çıksın artık dediğimi hatırlıyorum ebeye. Ondan sonra çıktı ve ben yeniden doğdum. Dikişleri hissetmedim bile kaç tane olduğunu da hatırlamıyorum. Tentene temas olmadı ama ikimizi aynı anda çıkardılar doğumhaneden ve eşimle ikimizi odaya götürdüler. Pardon üçümüzü. Hepsinden Allah razı olsun ilk anlarımızda eşimi de yanıma getirdiler normalde alınmıyo diye çok üzülüyordum. Annemi geri plana atmışlar babası ilgilensin bebekle sen gitme yanlarına demişler 😂 Hemen emzirmeye çalıştım, kucağımdan hiç indirmek istemedim eşime falan veremedim ilk bikaç saat 😂😂 şimdi yanımda uyuyo 4 buçuk ay oldu. Doğumdan sonraki ilk günler kesinlikle 2.çocuktan bahsetmeyin diyip duruyodum ama yine olsa yine doğurum diyorum artık. Uzun oldu biraz ki kısalttığım halde kusura bakmayın. 😂
Allah herkese bi avazda, kolay, en önemlisi sağlıklı doğum nasip etsin. Hayırlısıyla bebişlerini kucağına versin inşallah 🙏🥰