Merhaba güzel hamişler bizler 19 Mart itibariyle Happy Kids’e terfih olduk🙆🏻♀️
eveeeet gelelim doğum hikayeme, normalde doktorum bana 22 Mart pazartesi günü sezaryen randevusu vermişti. Pazartesi doğumum olacaktı zaten ama kızçemin biraz acelesi vardı😂 neyse kayınvalidemlerdeydim (aynı apartmanda oturuyoruz öyle canım sıkılınca kayınvalidemin yanına gidiyordum) her neyse öyle geçtim onlara çay çekirdeğimizi hazırladık oturduk gelinim mutfakta’yı izliyoruz, bir anda vajinamda şiddetli bir ağrı hissettim kendi kendime birazdan geçer ya dedim, bir bakıyorum şiddeti her geçen dakika artıyor üstüne bir de bel ağrısı geliyor. Napacağımı şaşırdım sesim birden kesildi betim benzim attı. Kayınvalidem sağolsun bende bir şey olduğunu fark etti “Dilan iyi misin?” Diye sorunca birden çığlık atmaya başladım “ölüyoruuuuum anneeee” diye😂 kadın ne yapacağını şaşırdı eli ayağına dolandı evde ikimizden başka kimse de yok hep muayeneye gittiğim hastane de bir saatlik uzaklıkta. Kaynanam eşimi aradı kayınlarımı aradı kendi erkek kardeşlerini aradı (kim bizim eve yakınsa biri hemen gelsin diye bu saydıklarımı aradı) eşimin iş yeri İzmir’in öbür ucunda Sağolsun kaynım geldi ama ben nasıl çığlıklar atıyoruuum apartmanın hepsi balkona çıkmıştı😂🙈 neyse yola çıktık hastaneye gidene kadar suyumun yarısı gelmişti tam hastanenin önüne geldik daha da bağırmaya başladım çünkü korkuyordum kızıma bişey olacak diye. Direk sedye getirip arabadan aldılar beni. Hiç kontrol edilmeden direk ameliyata hazırladılar beni. Epilepsi hastası olduğum için normal doğumu doktorum tavsiye etmiyordu neyse ameliyathaneye girdim spinal sezaryen için hazırlıklar başlandı Anestezi uzmanı belimden iğne vurdu. Bir anda bel altımı hissetmemeye başladım ve beni uzandırdılar önüme de perde tarzında birşey çektiler, doktorum geldi ve direk başladı arada benimle de muhabbet etmeyi ihmal etmedi, neyse başlayalı 10 dakika bile olmadan bir bakıyorum Hemşire bana dedi ki ‘Doktor bey şimdi karnını iteleyecek biraz canın acıyabilir’ bende hazırım dedim tam itti birden ağlama sesini duydum allahııım daha yüzünü görmeden sesine vuruldum. Bende onunla beraber ağlamaya başladım kordonunu kestiği gibi benim yanıma koydu. Öyle sıcaktı öyle güzel kokuyordu ki bu duygu çok tarifsiz. (Yine hatırladım ve yine gözlerim doldu) Kızçemi giydirmek için götürdüler benim dikişlerim kaldı, onları da hallettiler ve odama geçtim, bir bakıyorum eşimin gözleri pörtlemiş kızarmış ağlamaktan.🥺 kayınvalidem kayınlarım herkes o gün çok duygusaldı hele ki beeeen😂 Bu arada benim kendi ailem Siirt’te oturdukları için ve ani sancılarım başladığı için yanımda olamadılar😪 velhasıl kızçemi sağlıkla 38+5 haftasında kucağıma aldım. Darısı sizlere inşallah 🌸 bizim de hikayemiz böyleydi bizler erdik muradımıza inşallah sizlerde sağlıkla zamanında kavuşursunuz minişlere..🙏
1.
)