Merhaba arkadaşlar, hamileliğimin başından beri öyle aman aman bir sıkıntı yaşamadım. Sadece 15.haftamdan son günüme kadar kaburga ağrısıyla baş etmeye çalıştım. Yaklaşık 35. Haftamdan beri suyum sınırda hamilelik geçirdim. İlk başlarda havuç ve içtiğim 4 litre su işe yaramıştı ama sonralarda sabit devam etti su durumumuz. Normal doğum zamanımız 19 mart civarıydı. Ama ben korkudan hep sezaryen istemiştim. Nasıl istediysem artık zorunlu sezaryene dönmek zorunda kaldı doktorum zaten. Suyumun sınırda olması sebebiyle doktorum 38. Hafta içerisinde alalım dedi. Ben de son ana kadar biraz daha kilo alsın diye, 38+5 i bekleyelim dedim. Doktorum daha fazla riske atmayalım 38+3 te alalım dedi. Bir de gelişimi de öyle çok büyük bir atak göstermiyordu. 8 mart sabahı hastaneye yatış yaptık. Nst ye bakıldı, kan alındı falan derken 7.30 da ameliyathaneye indik. Doktor motivasyonu çok çok önemli bu arada. Öne doğru eğilmem istendi ve spinal iğnemi vurdular. Önce karnınıza sıcaklık yayılıyor sonra bacaklarınıza. Ardından sondayı taktılar. Bir şeyler hissediyorsunuz çekiştirme, dokunma ama kesinlikle bu acı değil. Odada açılan damar yolum, spinal iğnesinden daha fazla acıdı bu arada. Ben kronik ürtiker hastasıyım. Bilenler bilir eğer ürtikerin sebebi belli değilse strese bağlı bir hastalık olarak geçer. Hep dua ettim, çok şükür eşim de doğuma girdiği için o kadar stres yapmadım. 10 dakika sonra bir ağlama sesi ama nasıl bir ses, nasıl bir duygu. O ana tekrar tekrar dönmek istiyor insan. 9 ay boyunca bekle, sabret, mucizevi bir şey. Kızımı ilk gördüğüm an, kokusu, ağlaması dünyalara bedel. Hemen temizleyip giydirdiler. Babasıyla odaya çıktı kızım. Ayaklarımın uyuşukluğunun geçmesi 4 saati buldu. Doktorum; epiduralde biraz daha fazla uyuşuk kalıyormuş spinale göre, öyle dedi. Uyuşukluk geçer geçmez hemen yürümek istedim. Bu kısım tamamen size bağlı. Ben normalde de çok tez canlı biriyim. Hemen yürüdüm çok şükür, kızımın altını, kıyafetlerini kendim değiştirdim, sürekli hareket ettim. 12.günümdeyim her işimi kendim yapıyorum. Annem yanımda kaldı refakatci olarak, evde de bizimle kalıyor şuan. Ama ne kadar hareket ederseniz o kadar çabuk iyileşiyorsunuz. Doğum kilomuza gelince kızım ultrasonda 3.006 kiloydu. 2.880 doğdu. 1 gecede 115 gr verdi( ödem). Daha da verecek dediler, göğüslerim yanlış emzirmeden yara olmasına rağmen emzirmeye çalıştım. Daha kilo verecek dediler 5. Gün kontrolümüzde öğrendik ki doğum kilosuna ulaşmış, sakın vazgeçmeyin emzirmekten. Sonra göğüs ucumu tam alamadığı için göğüs ucu aldım ve o acılı evreyi de atlattık. İlk ağız ağız sütünü kaşıkla da olsa vermeye çalıştım. İlk 10 gün sütüm sarıydı, ağız sütü oymuş ben sadece ilk gün gelen süt diye biliyordum. 10. Günden sonra beyaza döndü sütüm. Depend mutlaka alın. Lohusa geceliği benim işime yaradı, pijama takımını giymedim. Emzirme yastığını kullanmadım hiç. 25 kilo almıştım 11 kilom gitti. Emzirdikçe terliyorsun, su için bol bol✋ Şuan yanımda miniğim çok şükür. Allah hepinize hayırlı, acısız doğumlar nasip eylesin. Bu arada spinalde baş ve bel ağrısı falan yaşamadım ben. Uzun oldu kusura bakmayın. Sorularınız varsa sorabilirsiniz.😘