Merveefekrbn canııım okuyunca içim titredi bi an öncelikle aynı şeyleri bende yaşadım o haftalarda.. rutin kontrole gittiğimizde Doktorum bebekten koroid pleksus kisti gördüğünü söyledi dünyam başıma yıkıldı hemen giyinip odadan çıktım yanımda eşimde vardı arabaya bindiğimizde hıçkıra hıçkıra ağladım eşime bağırdım çağırdım kovdum resmen kendimi kaybettim isyan etmedim ama ben ona birşey olacak diye çay bile içmezken onu korurken kist nerden çıkmıştı? Doktorumda geçebilirde geçmeyebilirde dedi trisomi 18 hastalığının belirtisiymiş internetten okudum ama taramalarım hep temizdi sonra Doktorum 20 haftamda Ali İpek diye perinotoloji uzmanına yönlendirdi birde o baksın diye çok şükür ona gittiğimizde kist falan kaybolmuştu yine yanımda eşim var ve odadan çıktık bu sefer ben yine hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım rabbimin mucizesiydi çok üzüldüm uyku uyuyamadım eşimle bu konuyu her konuştuğumuzda boğazım düğüm düğüm oluyordu kendimize üzüldüğümüzden değil onun canı yanar mı diye zorluk çeker mi diye ve inan bana seninkide geçicek biliyorum be kadr stres yapma desemde yapacaksın ama bebeğini düşün 🤗💕