elfaksyy bu zamana kadar doğumu hiç düşünmedim ama gene yanlız kalınca yapabilirmisin normal doğum diye sorardım kendime 36. Haftalık olduk ufaktan böyle bi güven geldi yapabilirim ya nolcak sanki diyodum 37+2 37+3 sancılar başladı cati muayenesi oldum kendime güvenim bi anda gitti yapamicam duygusu başladı ve kendim sezaryen olmaya karar verdim herkes başladı saçmalama sezaryen olma , ameliyat olunca yarım insan oluyorsun , eskisi gibi olmuyorsun vs vs demeye baslandi hatta bi gün sinirden aglicak duruma kadar geldim hüngür hüngür ağladım nasil dünyaya getircem diye / sonra esim sagolsun sen nasıl istiyorsan öyle olsun doğurup dünyaya getircek olan sensin bu senin kararın diyip beni karşısına alıp konuştu ve simdi soranlara dogurcak olan sen değilsin benim buda benim şahsi kendi kararim acısıni da sefasını da sen surmiceksin diyip herkesin çenesini kapatıyorum (şunu anladım ki sezaryen gerçekten insanların gözünde devasa bir öcü ) unutmayın bu çocuğu yaparken kimselere danışmadik kimseler için yapmadık hamile kalmak da kendi fikrimiz doğurup ne şekilde nasil dünyaya getirmek sonrada büyütmek bizim kendi kararlarimiz herkesde bu karara saygı duymak zorunda 🙏🏻🙏🏻