Ben de herkes gibi gece yatmadan önce burda doğum hikayelerini okurdum.
Özellikle normal doğum hikayelerini kovalardım her bir tavsiyeyi not alırdım..
Gelelim Doğum hikayeme ;
Hamile kaldığım andan itibaren Normal doğumu kendime hedef seçmiştim.
Çünkü ergenliğimde merakıma yenik düşüp izlediğim bir sezeryan ameliyatı videosu ben de travma olarak kalmıştı.
Hamileliğim süresince ağzıma dahi almamaya özen gösterip hep normal doğum hayal ettim..
Bana göre normal doğum sancısını çekmek , kesilmek fikrine göre çok da kuşağa hoş geliyordu.
- Haftaya gelince doktorum bana bir ihtimal de olsa aklının bir yerin de sezeryan olsun demeye başlamıştı.
Çünkü bebeğim hala daha baş aşağı dönmemişti.
sonrasında doğum pozisyonu aldı ama kanala girmemişti derken üstüne bir de kordonu boynuna dolamıştı.
Doktorum bunun riskli olmadığını ama kordonu 1-2 tur daha dolarsa mecburi sezeryan olacağımı söyledi..
ben ısrarla hayır 2 kez kordon dolanıp normal doğuran var diye ısrar ediyordum.
derken 40. Haftam doldu ama bizim minik kızda tık yoktu. Tabi ki bu süreçte ben sürekli onun hareketlerini takipteyim ne sıklıkla hareket ediyor sayıyorum vs.
çatı muayenem de gayet güzel geçmişti normal doğuma uygundu fakat bebek hala kanalın 5 cm yukarısındaydı ve inmiyordu.
40+1 de randevum vardı , nst ye bağlandım sıfır sancı sıfır açılma , ama bebek gayet sağlıklı her şey yolunda derken doktorum 2 gün sonrasına tekrar görmek istediğini o gün doğum şekline ve gününe karar vermemiz gerektiğini söyledi.
Neyse biz muayene gecesi yattık sabahında doktora gidicez tabi gün almak için heyecanlıyız..
Ben yine yatakta dönüyorum uyuyamıyorum doğum hikayelerini okuyorum vs .
2:25 gibi tam uykuya yeni dalmışken bir sıcaklık hissettim ve kendimi yataktan attım ayağı kalktığım gibi sıcacık sular akmaya başladı.
Eşimi uyandırdım hemen , yavaştan eşyalarımızı hazırladık ben duş aldım hazırlandım Ped taktım ama ne mümkün hareket ettikçe akıyor 3 çamaşır değiştim evden çıkana kadar.
Sonra anneme geçtik zaten sabah randevumuz var diye hiç hastaneye gitmedik.
panik olmadım asla zaten sancım falan yoktu.
Sabah doktora gittik çatala aldı baktı açılma sıfır bebek yine kanala girmemiş.
Suyun azalmış dedi, hastaneye yönlendirdi yatışım için telefonla bilgi verdi oradaki ebeye..
ben suni almak istediğimi söyledim , doktorum da sağolsun kırmadı ona göre talimat verdi.
11:30 gibi yatışım yapıldı 12 de suni takıldı ilk başlarda bir şey hissetmedim , doz yükseldikçe kramplar girmeye başladı kasıklarımdan..
adet ağrısının aynısı sadece git gide şiddetli olanı gibiydi..
saat 3 de ebe çatala aldı baktı açılma 0 bebek hala kanala girmemiş.
5 gibi de zaten doktorum gelecekti..
Suniye devam ettiler doz arttırdılar , sancı geldikçe ben yatağın kenarına asıldım.
dayanılmaz derecede ağrı veriyor ama Rabbim o an güç veriyor..
5 e kadar yüksek dozda çektim nst de sancılar tavan yapmıştı.
doktorum geldi 5 gibi ve alttan baktı açılma sabahki gibi hiç bir değişiklik yok üzgünüm dedi ve hemşireye dönüp ameliyathaneyi hazırlasınlar dedi.
Dünyam başıma yıkıldı ağlamaya başladım
annem bir taraftan hemşireler bir taraftan eşim bir yandan herkes beni sakinleştirmeye çalışıyor.
her şey 5 dk içinde oldu başıma bone geçirdiler ve yatağımla birlikte beni odadan çıkardılar..
Hatırladığım tek şey koridorun tavanındaki lambalar ve eşimin yanımda koşturması elimi öpmeye çalışmasıydı..
Kendimi buz gibi ameliyathane de buldum yeşil yeşil örtüler, anestezi uzmanı hemşireler tanımadığım insanlar..
öyle karmaşık duygular ki beni ne bekliyor biliyprum izlediğim video gözümün önünden akıyor gidiyor.
Hemşireler dikkatim dağılsın diye cinsiyetini soruyor adını soruyor vs.
derken Spinal anestezi olmak istediğimi söyledim anestezi doktorunun istediği şekilde kambur bir pozisyon da ameliyat masasında oturdum.
Sinek ısırıgı gibi bir ağrı oldu ve saniyeler için de bacaklarımda bir sıcaklık hissettim..
Bacaklarımı hissetmiyordum oturduğum yerden beni hemşireler yatırdı masaya ayaklarımı onlar kaldırdı.
Sonra zaten göğsüme perde indirdiler ve başladılar
Tepedeki ışıkların çerçevesinden karnıma bir şey sürdüklerini görünce bastım çığlığı durunnnn diye kendimi görüyorum deyince perdeyi bir tık yukarı çektiler..
Ve başladılar doktorum benimle Sohbet etmeye başladı.
Karnıma dokunduklarını hissediyordum çekiştirmeleri vs ama asla acı hissetmiyordum..
sadece midemin altına hafif bastıracaklarını biraz ağrıtacağını söyledi ve yaptı çok az ağırdı ve sonrası….
Mucize 🌸 Bebeğimin sesini duydum o anı anlatmaya sayfalar yetmez..
Doktorum bebeğimi gösterdi hemen yanağıma getirdi.
sanki yeni yıkanmıştı tertemiz doğdu bebeğim
öptüm kokladım.
sağ tarafa alıp kilosuna boyuna baktılar kafasını ölçüp götürdüler.
Sonra dikmeye başladılar 15 dk dikişlerim sürdü.
tabi aklım hep bebeğimdeydi bir an önce odaya çıkmak istiyordum..
Ameliyatım bitti ve beni odaya aldılar yatağıma geçirdiler..
bebeğim geldi onu aldım sarıldım öptüm koynuma soktum..
O an bütün her şey sıfırlandı..
Kendime kızdım sadece , keşke dedim kordon dolandıgı an da sezeryan olsaydım keşke daha önce sezeryan olsaydım..
3 saat sonra uyuşukluk geçti ve hissettiğim tek şey karın bölgem de sinek ısırığı gibi hafif ağrılar..
Hemşireye sordum bumu yani benim canım bu kadar mı yanacak..
uyuşukluk tamamen geçmemiş olabilir mi dedim
oda bu kadar dedi ve 6 saat sonra kalktım yürüdüm.
bol bol yürüdüm sabaha doğru gazımı çıkardım.
1 gün sonra da büyük tuvaletime çıktım..
Şu şişesi elimde hem içtim hem yürüdüm.
yatagıma kendim çıktım kendim indim kendim gittim wc ye..
Uzun lafın kısası kızlar..
Asla ama asla kendinizi belli bir doğum şekline odaklamayın..
bu sizin veya doktorun elinde değil bebeğin karar verdiği bir durum.
gerçekten bebek ne şekilde isterse doğum o şekilde gerçekleşiyor..
Bir daha doğum yapacak olsam sezeryanı seçerim..
buda bana bir ders oldu.
Hayatımın dersi oldu asla ön yargılı olmayın asla
Doğumunuz size özgü bir durum ve akışına bırakın gerçekten daha mutlu olursunuz..
Prensesim 13 günlük ve şu an yanımda uyuyor.
Rabbime binlerce kez şükürler olsun..
Rabbim isteyen herkesin kucagına meleğini versin boş bırakmasın inşallah..
çok uzun oldu hakkınızı helal edin 🙏🏻🌸