Eveeeet sonunda ben de doğum hikayemi yazıyorum.🥳 Hamileliğimin başlarında burada doğum hikayelerini okurken, acaba benim için de o günler gelecek mi diye düşünürdüm. Çok uzak gelirdi mide bulantıları ile boğuşurken…Çok klişe ama, zaman gerçekten çok çabuk geçiyor. Benim de bebişim dünyaya geldi ve hatta 24 günlük oldu bile bugün 😊 Buraları okuyan hamile arkadaşlara bu duyguyu belki saatlerce anlatabilirim ama gerek yok zaten yaşayacaklar, sadece şunu demek istiyorum: tarifsiz bir sevgi.
Gelelim doğum macerama 😏
- haftada covide yakalandım ve düzenli sancılarım çıktığı için hastanede yattım 4 gün. O haftaya kadar gayet sağlıklı ve güzel bir hamilelik geçirirken, o haftadan sonra erken doğum riski başladı…Covidi hafif semptomlarla şükürler olsun ki atlattım. 33.-34. haftada sancılar tekrar yoklamaya başladı. Acile sancı nedeniyle, bir kontrol ettirelim de içimiz rahat uyuyalım diye gittiğimizde hop tekrar hastaneye yatışım yapıldı. Sancılar giderek artarak 100leri buldu. İlaçla kontrol altına alındı ciğer geliştirici yapıldı ve bekleme sürecimiz başladı… Doktorum, korkma bazen böyle oluyor sonra 40. haftaya kadar doğumunu bekliyoruz demişti. 39. haftaya kadar bekledi gerçekten 😁
Doğum şeklime sezaryen olarak karar verdik ve 9 Şubat’a gün aldık. Bebeğimi ilk gördüğüm anı hayatım boyunca unutamayacağım allahım bu nasıl güzel bir duygu 😇 Ameliyatım güzel geçti spinal oldum, korkulacak bir yanı yok. Önemli olan ameliyat sonrası süreç… O da bir hafta sürüyor ortalama. Ben bir hafta sonra gayet iyiydim, toparlanmıştım. Sezaryen olacaklara tavsiyem; ilk günler destekle yatıp kalkıyorsunuz, evet yürürken karnınız ağrıyor ama sakın hep böyle mi kalacağım diye düşünmeyin. Ciddi bir ameliyat geçiriyoruz sonuçta, hemen ayaklanmanın derdine düşüyoruz bebek olduğu için. Her şey ortalama bir hafta sonra rayına giriyor😊 Benim ekstra bir sorunum oldu: Puppp. Evet bu ne dediğinizi duyar gibiyim. Normalde hamileliğin son haftalarında olan, kaşıntı. Bazen doğum sonrası görülebiliyormuş sağolsun beni buldu. Öyle bir kaşınmak ki bu, vücudunuzda önce minik kabarcıklar çıkıyor sonra onlar büyüyorlar ve kaşıntı dayanılmaz bir hal alıyor. Ben tam ayaklanıyorum oh iyi oluyorum dediğimde bu kaşıntı ortaya çıktı. Tek doz iğnesini yaptırdım ama etkisi olmadı. Daha sonra cildiyeye gidince bunun puppp olduğunu öğrendim ve birkaç hafta süreceğini söyledi doktorum. Maalesef dayanamayıp internetten araştırdım, aylarca sürenleri okudum🤦🏻♀️ neyse ki bendeki geçti. Allah düşmanımın başına vermesin dediğim bir deneyim oldu 🥴
Doğumdan sonra evde yanımda annem ve ablam kaldı, hem çok rahat ettim hem moral açısından çok iyi geldi yedik içtik hep beraber sohbet ettik o kadar ağrım olmasına rağmen keyifli geçti o ilk 10 gün. Nazımı kaprisimi çektiler, insanın kendi ailesi gibisi yok gerçekten… 💕
Lohusa hali ilk günler kendini ben iyileşemeyecek miyim düşüncesi şeklinde oldu. Daha sonra aşırı duygusallaştım, bebeğime bir şey olur düşüncesi, vücudum eski halini alır mı kaygısı falan. Bunlar dışında beni çok zorlayan bir ruh hali içerisine girmedim çok şükür. 🤔
Sormak istediğiniz bir şey olursa seve seve yanıtlarım. Biraz dağınık yazmış olabilirim, sabırla okuduğunuz için teşekkür ederim 🙏