Merhaba kızlar doğum hikâyemi sizle paylaşmak istedim ilk dogumum gece 11 den sabah 8 kadar temizlik ve yemekler börekler kekler yaptım uyku tutmuyordu acayip ağırlamıştım ör yapiyodum ama gram ağrım yoktu 8 den sonra eşim işe giti evde tek kalamadım ablamı aradım onunla birlikte arabada bütün istanbulu gezdim akşam 12 ye kadar halen hicbir şey yok gece 1 de aniden suyum geldi ne olduğunu anlamadm esimi uyandırdım suyum geldi galiba yada idrarı kaçırdım anlamadım dedim hemen diğer ablamı aradık oda hemşireydi hastaneye geçin geliyorum dedi o sakaryada biz istanbuldayiz hastaneye gittiğimizde ne şancı ne açılma ama suyum bitmek üzereydi hemn suni sancı verdiler öğlen 12 ye kadar bebeğin suyu bitmek üzere dediler biraz daha bekleyelim mi dediler ablam hemen muayne eti dayanamiyosan ameliyatına girerim çekme o kadar acı dedi çünkü ne açılma var nede bir belitin abla biraz daha bekliycem dedim ama suni sancidan sebep çok ağrım vardı hastaneyi inletiyodum herkez sesimi duyuyormuş saat 3 4 oldu bende tik yok eşim ve annemler imza atmışlar sezaryen için beni sezaryana hazırlıyorlar haberim yok anlayınca bastım çığlığı istemiyrum diye çünkü ben yapamazdım o açıları 1 hafta daha çekerdim ama o yaraya bakamazdım sırf kesip alçaklar korkusu yüzünden sezaryan olmamak için her sancida ikindim ikindim tam saat 20 16 da normal doğum yaptım ama neler cektigimi bir ben birde allah bilir tek tesellim bebegimdi yeterki kucağıma alabilmekti ve tek şansım ablam hep yanımdaydı devlet hastanesinde olmasına rağmen ablam eşim annem diğer ablamlar sürekli yanına gelip gidebiliyorlardı eğer o şekilde olmasaydı daha kötü olurdum😊