Hiç hayalini bile kuramazdım ama bu başlığın altına hikayemi yazmak bana da nasip oldu cok şükür ❤️🤱hadi başlayalim..
Öncelikle ilk 3 ay bulantilarla geçti ama beni zorlayacak derecede değildi. Hamileliğimin 30.haftasına kadar her şey sıkıntısız ilerledi. 30.haftada bebeğimde 1 hafta gelişim geriliği var dedi Doktor. Böyle giderse erken alınır bebegin dış dünyada daha iyi beslenir dedi. Haftasina gore kilomuz biraz düşük ilerliyormustu ama. Ben hiç moral bozmadım dikkat ettim ve hafta da 200 gram almaya devam ediyordu kızım çok şükür. 40 haftalik olduk hala gelen giden yoktu 😂 Artık Doğumun başlaması için yardımcı olacağını söyledi Doktorum 2 cm açıklığım vardı. 2 gun sonra gel yatisini yap dedi aldi bizi heyecan 🥰 o gün geldi çattı esimle koyulduk yola… Hemen yatis yapıldı, tahliller, covid testi vs hepsi bitti Odamıza geçtik Doktorumuz geldi muane etti bebisim hala kanalda değildi sancılar la yardimci olacaktı. Fitil koydu ve beklemeye başladık yarim saat dedi demedi sancilarim basladi sürekli kalp atislari kontrol eidliyordu Nst’de. Sancilari oynayarak ya da gezerek karşılıyorum gayet rahattım hic anlatildigi gibi sancilar değildi
Adet ağrısının biraz daha agrili geçmesi gibi bir şey zaten 20 30 saniye sürüyor. Sancilarim artti fitil cok kisa sürede hemen tutmuştu ama bebegimin kalo atislari dusmeye basladi hemen Doktorum geldi ve bebeğin sancilari karsilamadigini hala kanala inmedigini söyledi. Nisanim bile muane sirasinda o an geldi. Kalp atislari yuzunden cok korkarak sezeryana dönmek istedim oysa benim Epiduralli Normal Doğum düşüncem vardı 😂 Doktorum istersen bekleyebilirim başında dese de sonuc evlat olunca hayır dedim Allah korusun kalbi durabilir ben istemiyorum beni sezeryana alin dedim. Acil hazirlanip indik Spinal sezeryan için ignemi yaptılar yine 0 ACI! Ah o abartarak anlatanlar… Aninda bir uyuşukluk. Hemen başlandı her şeyi hissediyorsunuz ama asla aci hissetmiyorsunuz. O ara tansiyonum falan düştü hissetmek istemedim çünkü o his beni biraz kötü etti. Yani orada neler olduğunu bildiğim icin yoksa asla acı falan yok. Doktoruma uyutun dedimm cok az kaldi dedi ama benim tansiyonum iptal çünkü zaten kalp atislari düşüyor diye korktum masa da bağırdım uyutun diye 1 2 3 dediler bebisimi yanağıma koydular ben uyudum. Cok az uyguladilar zaten amaliyat bitince hemen uyandım. Odamiza ciktik hemen emzirdimm ah o ne guzel his Allah, herkese nasip etsin. Kontroller icin geldiler kum torbası konuldu saatler ilerledi uyusukluk geçti karnima bastırmaya geldiler inanin o an sadece aci cektim ama yine dayanilmayacak gibi değildi. Sonra kum torbam alindi biraz dinlendim ve yürütmek icin geldiler ben yataktan, kendim kalktim. Düşünün 🥰 yürürken destek, aldim hemen kizimi kokladim😍 kucakladimm oturdum emzirdim gazini cikardim kalktim yürüdüm gazimi çıkardım yatağa kendim yattim kalktim bebegimi kendim aldim gece o kadar rahattim ki sanki bütün bunlari yasayan ben değildim 🥰 Size diyeceğim şu ki Normal ya da sezeryan hiçbir sey istediğimiz gibi gitmiyor ben her şeye hazirlikli gitmiştim ve bu yüzden zorlanmadigima inanıyorum. Biraz acı eşiğinize bağlı bunlar ben aci eşiği yüksek olanlardanmisim😂 Amaliyattan çıktığımda Esim karsimda korkarak, bakiyor acim var diye sey dedim ohooo bu cok kolay inşallah 2.3 de yaparim dedim herkes guldu😂
Şimdi cok şükür melegim yanimda mışıl mışıl uyuyor 1 haftalik olacağız ben butun ev isimi kendim yapmaya başladım yavas yavas ta olsa her seye yetişiyorum cok şükür sakin korkmayın Rabbim bu yolda kimseyi koymasın ❤️ kendinize inanin, güvenin. InsaAllah bu kadar guzel ve pozitif hikayeler de size nasip olsunn❣️❣️