Evet anne olmaya hazırlanan anne adayları. 😄 Bende hikayemi yazıyorum sonunda. Biraz gec oldu ama zorlu bir süreçten geçtiğim için anca yazabildim. Hamilelik surecim biraz sıkıntılı geçti. Önce biraz bundan bahsetmek istiyorum çünkü benim gibi sıkıntı çeken annelere umut olup aklında ki soru işaretlerini gidermek isterim. Ben dokuz ay boyunca doğum hikayelerini okuyup benim yaşadığım seyleri yaşayan var mı sürekli araştırdım. Hamileliğimin başında kese dışında kanamam vardı doktorum progestan yazdı kahverengi lekelenmelerim oldu çok şükür atlattık. 18 haftalıkken detaylı ultrasona girdim. Bebeğin kafası büyük boyuna göre iki hafta önde dendi. Vücuda iriymis. Beyninin iki lobunda kist, kalbinde parlaklık ve bobreginde genişlik vardi. Down sendromlu olabilir dendi. Sıvı aldırmayı önerdi. Ama düşük riski var diye yaptırmadım . Ne gelirse Allahtan evladim sonuç olarak ne fark eder dedim. 28 hafta olana kadar herşey yolundaydı. Sonrasında gebelik şekerim sınırın biraz üstünde çıktı. Suyumda fazlaydı. Bebeğin kafası öndeydi kilosu fazlaydı. Normal doğum zor dendi. Ama ben çok istiyordum. Neyse son haftalara geldik. Bir cm açıklık vardı. Doktor suni deneyelim. Bir hafta sonra dedi. Neyse hafta bitti. Doktora gittim kanala inmemiş bizim oğlan. Ve kilosuda 3700 du. İşin garip kısmı iki hafta boyunca sürekli sancım vardı. Nst de sancı çıkıyordu. Ayrıca düzenliydide. Doktorum bu sancılara rağmen kanala inmemisse zorlamayalim dedi. Bende riske atmadım ve yatısim yapıldi. Belden uyusturdular ve hiç bişey hissetmedim. Cekistirmeler oldu ama canım hiç yanmadı. Sonra bir baktım bir viyaklama.😍 Oğlumun ağlamasını duydum. Dünyalar benim oldu yanıma getirdiler giydirip. Kokladım onu seyrettim biraz sonra odaya götürdüler bende arkalarından çıktım. Odaya geçtik. Çocuk doktoru geldi. Baktı rengini beğenmedim dedi.Oglum yanımda bir saat bile kalmadan götürduler. Sonra eşimi çağırıp konuştular. Yoğun bakıma yatmasi gerekiyormuş. Akcigerinde hava birikiyormus oda kalbine baskı yapıyormuş. Akcigerine tüp bağladılar. Solunum cihazına da bağlandı. Oğlumu hastanede bırakıp eve döndük. Eve gelince dayanamadım. Tek gelmek çok zordu. Sütumu sagdim sürekli. Eşimde hastaneye götürdü hergun. O iki hafta o kadar zordu ki. Çok özledim. Rabbim kimseyi evladiyla sinamasin. İki gün önce eve getirdik oğlumu. Bugün tekrar kontrolü vardı. İyiymiş çok şükür. 😄 Şuan uyuyor. Ve ben sürekli onu seyrediyorum. Evet okuyan arkadaslarim hakkınızı helal edin. Çok uzun oldu ama bu şekilde yaşayan arkadaşlara umut olmak istedim. Sormak istediğiniz sorular varsa cevaplayabilirim..🤗🤗