Eveet bende 9 aylık serüveni tamamladım elhamdulillah darısı bekleyişte olan güzel annelere…Hemen hamileligimi kısa bi anlatmak istiyorum.Evliliğimin 2.ayından sonra hamile kaldım 2 ay boyunca vajinusmus belası ile uğraştım yendiğim an hamile kalmışım.4 aya kadar hep mide bulantısı halsizlik yaşadım.Ne evi temizliyebiliyordum ne yemek yapabiliyordum ne de dışarıya çıkabiliyordum.Derken 24den sonra müthiş bir enerjim vardı ta ki 27.haftama kadar sonra yine bir ağirlaştım halsizleştim modum düştü.Gerçi hangi birimizin hamileligi kolay geçiyor değil mi yine de en güzel yorgunlardı.38+4e sezeryan günü aldım aslında çatım bebek herşey normal ilerliyordu ama panik olduğum için sezeryan istedim ben aklimda genel yoktu ama doktorum israrla seni genel uyutucam dedi (panikten dolayı)neyse son bi haftadır diyelim bi baş dönmem vardı yer kayıyordu ayağımdan önemsemedim hiç ama sabah kalkıp ishal olduğumu da görünce korktum doktorumu aradım gel nstye baglayalim dedi nstmde temiz çıkmıs aslında birden hadi ameliyathane hazırlansin dedi ben basladim ağlamaya hastaneyi inlettim doktorun elini tutmuş yalvarıyorum eşimde girsin diye 😂kabul etmedi tabi kızlar başımda pervane oldu hepsi sakinlestirmek için uğraşıyor bense çocuk gibi ağlıyorum gerçekten çocuk gibi 😂😂 neyse dedim ben hazırlıksızim namaz kılmadım kuran okumadim dua etmedim ne işim var doğumda diye söylendim orda bi abla abdest al bekliycez seni dedi neyse aldım abdest yattım sedyeye gidiyorum ameliyathaneye normal de 4 kişi ile halledilen ameliyata 9 kişi girdi çünku ben her destek olan hemşireye sende gel ameliyathaneye diye yalvardim onlarda kırmadı😂neyse beni yatirdilar ameliyat masasına panigimin şiddeti arttı ondan bundan destek bekliyorum cocuk gibi ağliyorum 😂 anestezi uzmani geldi spinal yapın bana diyorum kuzum sen yerinde duramıyosun ne spinali Allah aşkına diyor haklı mı haklı 😀dedim uyanırmıyım tabiki uyanirsin dedi öyle böyle sakinlestirip damar yoluna girdiler narkozu en son yaşimdan bahsediyorduk sonrasi yok…15:13de minik paşam dünyaya gözlerini açmış ben göremedim ten teması yapılmadı beni uyandırdıklarinda narkozcu abi agrı kesicimin bitmesini bekliyordu ona sürekli oğlumu sorduğumu hatırlıyorum.Sonra odamıza geldik onu hatirlamiyorum doktorum beni odamda bekliyormuş ben ansızın dogum yaptığı için küsecem size demişim 😂 (çokta umrundaydı zaten😀)neyse velhasıl kelam oğlumu gördüm onu kokladım ağladım gerçekten evlat çok başkaymiş yerini kimse dolduramazmiş ne biliym canın en tatlı yeriymiş meğer💙👼.Şuan 2.gecemiz gazımi çıkaramadim hala hastanedeyim hiç bisey yememe izin yok sıvı dışında gaz çıkması icin öneriniz varsa sevinirim (komposto dişında)Ağrım varmı var ama herşeye bedelmiş evlat onun kokusu yetiyormuş acılarini unutmaya…Sütüm yok diyebilecek kadar az zaten emmeyide tam bilmiyir minik ağızlım sarı sütümü kaşıkla verdim göğsümu tutmuyor ne denediysem yıldım mı asla sadece o kiyemtli sütü alsın heder etmesin diye verdim kaşikla benim hikayem bu kadar.Ha bide şey diyolardı doğum hikayesinin sonunda şuan yanimda uyuyor bilmem ne hep ben de yazarmıyım böyle yanımda yatarken diyordum hamdolsun rabbime🤲👼şuan mis kokulum yanımda uyuyor.Sormak istedikleriniz varsa yanıtlarim herkese hayırlı güzel doğmlar diliyorum.👼🌸💙