Bende dogum hikayemi buruk ta olsa paylaşmak istedim…öncelikle herşeyin başı sağlık Rabbimin bugunu de şükür..ama birşeyleri yarım yaşamakta ne kadar zormuş..36.haftama girmemle rutin kontrolume gittim.bu ara da ogluşum ilk çocugum degıl ama bunun önemi yok hepsi bir telaş heyecan🙏🏻Nst de sancım çıktı ben bunu anlayamadım dr soyleyince çok şaşırdım açıkcası sakin biri oldugumdan ilk sancılar diye kafamı da bulandırmadım. Dr saat 2 den 8 kadar serum uyguladı suyunu yeterli gordu nst ye tekrar koydu ve beni yatışa yonlendirip eve yolladı. Hani bir tabak bile makineye koysam ogluşumu düşünmemi söyledi.iletişimde olalım dedi..ve eve geldiğim andan itibaren yatışa geçtim.hemen annemleri falan ayar ettım gelirsiniz gidersiniz yatıcam falan.o gece benimde anlayacagım sancılar başladı.ertesi gün çarşamba oldu sadece tuvalete gidip geliyordum.ama artık 37. Haftada doguracağıma ikna olmuştum.eşime bir haftasonu kahvaltısı daha hazırlayamayacagım size dedim senin elinden öpucek diye laf attım.fakat çarşamba akşamı artık belimi ayıracak ağrının geldiğini inkar edemedim derken çamaşırıma az da olsa sıvı yani dogum suyu oldugunu anladığım geldi.burada ki not bilmeyenler için bu kızımda bır anda pijamama kadar gelmışti tabii o 38. Haftaydı.bunda ise yaşadıgımı sızıntı diye tabir ederim.fark ise idrar yada akıntı kokulu yada renklı olur.bu su gayet kokusuz su rengi ama jel şeklinde ki zaten o bolgenizde bu jeli anlayabilirsiniz…yada çamaşırınızı ıslanınca çıkarıp kenara koyunca bir iki saat içinde kokladıgınızda idrar yada başka birşey gibi ağır kokmaz.
Artık doktora bilgi verdim bana cuma gelmemi isteyen doktor kendisi olmasa da hemen hastaneye yatış yapmamı istedi.ama ben rıks te denebilir ama beklemeyi evde uygun gordum ve perşembe saat 8 buçuk için sözleştik.12 de ne olur ne olmaz diye yeme içmeyi kesmemi istedi.zaten zorunlu sezeryan olacaktım.ertesi gün valizimi de alıp çıktık evden
Yine nts yıne çıkan ve benım de hissettığım sancı dayanılmayacak bir sancı değildi
gerçi.doktor ilk defa hamileliğim boyunca alttan bakması gerektıgını söyledi ve bakar bakmaz açılma oldugunu suyun geldiğini ameliyata alıncagımı soyledi.sonrası zaten hazırlık hemşireler form doldurma aile aranmaları..benım aklımda evde oglum kızımda 😢onlara duygusallık olmasın diye sarılmamışım ama içim gitmiş bir şekilde ağla sızla sezeryana girdim.daha oncesi genel oldugumdan belden uyuşma spinali ilk deneyemlemem olucaktı.ameliyathaneye girerken artık çocuklar falan uçtu aklımdan kendi derdime düştüm.ama inanın sonrası o kadar basit o kadar olumlu geçti ki ..kesinlıkle çok fazla kotu senoryalar var bunları olumsuzsa dinlemeyin tavsiyem budur.birde hastane ve doktorlara güvenin.ben hep derdim zaten bizim çorba yapmamız gibi onlarda bunu hep boyle normal birşey gibi hep yapıyorlar.olumsuz bir durumda bile napacaklarını biliyorlar işin o kısmını onlara bırakmalıyız bir kere kafamız boyle rahat olmalı.spınale gelince çok hızlı oldu bitti acısız ve korkusuzdu.anestezi doktorum beni bir an bile öndeki mudahaleyı düşünecek vakiti vermedi konuşturturdu.spınal ignesi inanın hiç acımadı .sedyede dediği gibi bir anlık dediği komutu yaptım.anında bacaklarım ısındı beton dokulmuş gibi oldu.bunu tecrube ettıkten sonra doktorum geldi hemen bir sohbetle işine başladı
yok aynaları yukardan goruyorsun yok makas sesi hepsi fos hiç bir acı agrı olmadı.sadece hani otobuste yanından gelip gecen şoyle bir dokunur ya tam oyle bir his oluyor.o kadar kısa sürede bebek çıktı ki inanamadım.gosterdiler yavrum hemen agladı😍sonra sarıp yanıma getirdiler mis gibiydi yumuşak dudaklar kokusu çok öptüm sonra bebişimi aldılar gıydırmeye..o an kıme benziyor nasıl hiç algılayamıyorsunuz sadece anı yaşıyorsun😊dıgerleri sezeryan oldugundan bu anı hiç yaşamamıştım.anlatılmaz yaşanır. Sonrası ben istemedıgım halde azcık sakınleştirici verdiler bu surede benim bakımım oldu bu sureci duşunmüştüm nasıl yatıp bekleyecegım diye ama hemen geçti acı hissıyat olmadan ve beni odama getirdiler.eşim annemler ve çocuklarım odadaydı çok buyuk bır sevi ve herşeyden önce ayık kafayla odama girdim.genel olucaklar zorunluluk olmadıkça kendinizden bu şansı almayın derim her anı yaşayın.ben hastaneye nasıl ayık kafayla girdiysem aynı kafayla durdum.sonrasında oda da ogluşumu gormeyınce anladım😢yavruşum 3100 gr olmasına rağmen 36+4 oldugundan ciğer gelişimi tamamlanmadıgından kuveze alınmış tabii once bana servis falan dendi.Ama sonra gidip onu gorunce yogun bakım da oldugunu gordum..canım kuzum oyle tatlı oyle yumuşaktı ki elledim koklayamadım kucagıma alamadım.uyudugu için sesini sadece ameliyhane de duydum.babası birde kameraya almış onu izleyip dinleyebiliyoruz sadece 😢sabah akşam gidip tek beni alıyorlar içeriye corona şartlarından boyle .çok zor bir süreç Allahım herkese ve bana yardım etsin ama o kadar hızlı nefes alıyor ki onu bana verseler bakamazdım bunu bir kere kabullenmek lazım bAşına gelecek anneler olursa..onların saglıgı için bu şart
o halde onları giydiremeyebiliriz bile..bugun gunlerden cumartesi çıkışım var.doktor daha bebeği veremeyiz bile demedi çocuk doktoru ama ben onu da kabullendim çok zor olucaksa da onu bırakıp eve gidecez.evde eşyaları hazır kırk eleyıp hazırladıgım gıydıremediğim kıyafetlerini alıp valize koyacagımı zor da olsa kabullendim.abı ve ablası çok buruk daha göremediler bile😢onlara da anne karnın da olucaktı zaten onu bu haftq gormeyecektik desem de oyle olmadıgını bir kere kendim biliyorum.ogluşumun tekmeleri ve migde yanmam bile artık ondan bana kalmadı.buna da şükür diyorum tabii. Birde sevindirici durum perşembe gordugum oglumla dun gordugum ogluşumun saglık durumu gozle gorulur şekilde çok iyi.bu sureci kimi 5 gunde kimi 10 günde yada daha fazla günde atlatıyor.duam en kısa zamsnfs yavruma saglıkla kavuşmak.bende boş durmuyorum normslde sütsüzüm ama takviye ve pompa sayesinde bır tatlı kaşığı da olsa hemşirelere veriyoruz.sanırım evde aynı işlemi yapıp her gun hastaneye geliriz.belki de bir mucize olur bebişimi de verirler😍benim hıkayem burada benimde gerisini benimde bilmediğim şekilde noktalanıyor..spınal ve dıger konularda bilgi sahibi olmak isterseniz sizlere seve seve yardımcı olurum.ne de olsa lohusa ama bebişi şimdilik olmayan boş bir anne oluyorum😣hepımıze guzel umutlu haberler dilerim..