Merhaba ben psikolojik depresyonumu paylaşmak için geldim.Esimle 2bucuk senedir evliyim.İlk sene ben çok çocuk istiyordum. Eşim istemiyor hala bile istemiyordu.o istemeye istemeye bütün hevesimi kırmıştı (bu arada eşim olgunlaşmamış sürekli arkadaşlarıyla takılan eve gelmeyen bir insandı) yavaş yavaş toparlandı.haliyle çok kavga eden bir cifttik.bende aşırı fedakarlık yapıp çok yıprandım.Hatta bir ara boşanmayı bile düşündüm.baktim toparlanıyor yuvamı bozmak istemedim.Ama serserilik yaptığı zaman artık umursamicaktim bende kafama göre gezcektim kağıt üstünde evli ama takmiyo gibi yasicaktim falan kafamda öyle kurmuştum.cocuk bize sürpriz oldu.Sirf benm ruh sağlığımı bozduğu için hala çocuğa alisamiyorum.cok üzülüyorum gelecekte iyi birer anne baba olamamaktan korkuyorum.bu arada maddi durumum kendimin de kötü değil tek çocuğum ve ailemden herşey bana kalıyor.esiminde durumu iyi ama bana iyi değil sadece hep banaci insanlar. Zaten iki senedir çalışmıyordum.Ama hem çocuk yapıp hem çalışmamak kendimi asalak gibi hissettiriyor şuan bu durumu yaşayan varmı 😔