gulsahaliarya
şükür bende doğum yaptım. Normalde doğum tarihim 26 ocaktı, son adet tarihime göre. Kızımın rahatı yerindeydi sanırım 43. Haftaya kadar bekledi.
10 şubat çarşamba doğum yaptım. Bu ikinci hamileliğimdi, ilk kızımda 42. Haftaya kadar beklemiştim normal olsun istiyordum öylede oldu kendi sancısıyla 4 saatte doğum yapmıştım çok güzel bir doğumdu. Kızım 4 yaşına girdi İkinci çocuğu istiyorduk 8 ay bekledik hemen vermedi Rabbim. Hamile olduğumda çok mutluydum ilkine göre daha bilinçli bir hamilelik geçirecektim. Başından beri egzersizler, yürüyüşler herşeyi yaptım. Son ay açılmaya yardımcı bitki çaylar, kürler, pilates günde 1 saat yürüyüş. 38. Hafta da doktora gittiğim de herşeyimiz normaldi. 39-40 oldu ben ağrı gelecek diye bekliyorum. 41 olduk streslendim. Tabi etraftan özellikle kayınvalidem çocuk gününü bilir çocuk saatini bilir diyerek doktora gitmeme müsaade etmedi. 42 dolduğunda pazartesi doktora gittim. Doktorum benim doğum yaptığımı zannetmiş. Sabah saatlerinde gitseydim suni takacabileceğini söyledi, bir gün daha izin veriyorum yürüyüş yap yarın sabah 8 de gel suni deneyelim hiç açılman yok çocuk yukarıda kilosu 3800 olmuş dedi. Eve gittik ben çok üzüldüm o gün akşama kadar yürüdüm, gece ağrı tutar diye çok bekledim sabah gitmedim hastaneye biraz adet sancısı gibi ağrı vardı sıcak suya girdim. Eşim aradı beni doktorum onu aramış ben uyuyamıyorum neden gelmiyorsunuz hastaneye diye. Hemen doğum çantasını aldık kayınvalidemle hastaneye gittik. Saat öğleden sonra ikiydi. Doktorum haklo olarak konuşma yaptı çatı muayenesi yaptı hiç açıklığım yok nst de sancı 20 ler de çıkıyor. Sen ne kadar beklesen de bu çocuk normal gelmez yukarı da duruyor dedi. Kararını ver yarın sabah erken gelip suni ile mi deneyelim yoksa şimdi 5 e kadar hastanedeyim sezaryen mı yapalım dedi. Biz odadan çıktık eşimi aradım. O an çok korkmuştum başından beri normale hazırlamıştım kendimi, evet bebeğim içindi ama sezaryen diye alıştırsaydım kendimi belki bi nebze rahat olurdum. Karar verdik ( gerçi son an da o konuşanlar müsaade etmeyenler bi an da kararı bana bıraktılar ) . Doktorun yanına gittim hemen işlemler başladı kan verdim odaya çıktık önlüğü giydim 16:30 da ameliyathanedeydim. Sürekli ağlıyordum spinal sezaryen oldum. Onu bile araştırmamıştım yarı uyuşuklukmuş tamamen bilinçsizce girdim doğuma. Doktor geldiğinde nefes alamadığımı çok kötü olduğumu söyledim. Beni uyuttular. 20 dk felan sonra gözlerim açıldı bebeğimi gösterdiler. Hâlâ ağlıyordum çok güzel bi andı rahatlama, kaç günün stresi, bir an da herşeyin oluvermesi. Doktorum sezaryen de bile zor aldıklarını söyledi bebeğim başını içe doğru gömmüş vaziyette duruyormuş. Gerçekten de hamileyken herkes çok şaşırıyordu karnıma hiç bir yayılma yoktu top gibiydi.Odaya çıktık tabi çok zordu uyuşuk olması, bebeğimi verdiler emzirdim. Herkes gelemeye başladı annem eşim. Çok şaşkındım. Uyuşukluk geçmeye başlayınca şiddetli ağrılarda başladı tabi. Ağrı kesici istedim bir tane vurdular bacağımdan. Uyuşukluk geçince hemşire üzerimi giydirmek ve yürütmek için geldi. İlk yürüyüş çok zordu sanki göbeğim aşağıya düşecek gibiydi. Hemşire yürürsem hemen iyileşeceğimi söyledi. Gece 2 buçukta bile yürüyordum. Tuvalete gitmek fikri bile beni çok korkutuyordu. İlk gece çok ağrılı geçti 2 saat belki anca uyumuşumdur. Sabah da gaz çıkarmayı bekledik olmadı lavman yaptılar.5 gibi hastaneden çıkış yaptık. Çok şükür bugün 4. Günümüz ve sağ salim beraberiz yavrumla. Rabbim böyle uygun gördü ve sürprizli bir doğum oldu benim için. Akışına bırakmak gerekiyormuş bazı şeyleri, bir şeyi çok
istememek lazımmış. Elhamdülillah buna da şükür kızlar, ağrılarım için dua istiyorum sizlerden. Bir lohusa olarak ben de sizler için dua ediyorum inşaallah sağ salim gönlünüze göre kavuşursunuz yavrularınıza 🤲🥰😊♥️