Yaralı doğum hikayem de doğumda yaşadıklarımi yazdım. O kadar anlamsız ve acımasızca tepkiler aldım ki şaşkınım. Ben mi yanlış anlattım yanlış anlamak isteyenler mi oldu bilemiyorum. Genel bir açıklama yapmak istiyorum.
tentene temas olmadığı için Bebeğimle bağlanmada sorunum olduğundan bahsettim. Bazı kişiler bebeğimi köşeye atmışım süt vermemişim istememişim hatta ve hatta öldürmek istemişim gibi yorumlar yapmışlar. Bu kelimeden nasıl bunu anladılar şaşkınım doğrusu. Ben ilk günden beri kızıma Rabbim in verdiği merhamet üzere Pamuklar gibi bakıyorum öpüyorum kokluyorum gülümsüyorum besliyorum konuşuyorum yıkıyorum giydiriyorum altını temizliyorum ve hepsini isteyerek ve severek yapıyorum. Bağlanma sorunu yazmamdaki amaç kızım beni annesi olarak seçemiyordu oysaki bu ilk zamanlar gayet normalmiş ben bunu bilmiyordum. Hakaret etmek yerine bana bunu anlatsaydiniz ne güzel olurdu değil mi. Şu an gayet iyiyiz şükürler olsun oynuyor gülüyoruz seviyoruz birbirimizi her anne bebek gibi!!!
Aşı konusunda cahil olduğumu vurgulayanlar olmuş. Ne kadar çok okuduğumu araştırdığımi dinlediğimi bilmiyorsunuz. Ayrıca aşı yaptırdıysaniz yapmayanlardan korkmayın! Değil mi..
*Doktor iyi biri olabilir ben o anki tepkisini anlatıyorum beklemediğim tavırlar gördüm. beni en çok yıpratan ebeydi ayrıca benim çok şey istediğimi yazmışsınız. Doktor kabul etti söz verdi. Yapmak zorunda öyle değil mi! Madem çok şey istedim o zaman kabul etmeseydi.
Bunların hepsini lohusa psikojisi üzerimdeyken yazdım ve evet benim bu sürecim 3 ay sürdü elhamdülillah toparlanıyorum. Çok kınayanlar olmuş umarım sizinki daha kısa sürer.
Aklıma gelen olursa ekleme yapacam. Ayrıca beni gönülden anlayan ve teselli eden güzel yürekli annelere çok teşekkür ediyorum ❤️❤️❤️