Merhaba Anneler;
Herkes gibi bende ne zaman ve nasıl doğum yapacağımı düşünüp dururdum ve sonunda bende doğurdum🙈 39+1 de (8 Ocak)rutin doktor kontrolüme gitmiştim, Nst de sancı vs çıkmamıştı, evde de kasılmalarım çok nadir oluyordu sadece, o akşam bu forumda doğum hikayeleri vs okuyordum uyuyakalmışım, 3 gibi tuvalet ihtiyacı ile uyandım, lavaboya gitmek için yataktan inmemle birlikte tuvaletimi tutamadığımı hissettim, koşa koşa lavaboya gittim ama tuvalet gibi değildi aşırı uzun sürdü ve titremeye başladım heyecandan bende, eşime bağırıyorum lavabodan, duymuyor kesinlikle, sonra uyandırdım gelip, üzerimi değiştirdim ama mümkün değil suyum durmuyordu, (suyum iyiydi son haftama göre zaten ultrasonda da) doktorumu aradım 03:20 de hastaneye yola çıktık, vardığımızda beni çatala oturttular 1cm açıklık olduğunu söylediler,
yatışım yapıldı, annem ve kayınvalidem geldiler hastaneye yanıma, suni sancı takıldı ama dakikada 3 damla falan damlıyor dedi doktorum kendi sancını çekeceksin sen dedi, destekleyeceğim bununla dedi. Ben burdan okuyorken açılmaların hızına imrenirdim, inşallah benimde çabuk olur açılmam diye, saat 4 te açılmam 1 cm iken 6 da tekrar bakıldığında 2 cm olduğunu söylediler, ama rahim ağzımın yumuşak olduğunu beklemem gerektiğini söylediler, saat sabah 10 oldu 3 cm ye yaklaştı dediler, ama sancılarım çok çok sıklaştı ve dayanamayacağım boyuta geldi, öğlen 2 gibi doktorum tekrar kontrol etti, rahim ağzımın yumuşaklığının çok iyi olduğunu 4cm ye yakın olduğunu söyledi açıklığımın, bekliyorum kıvrana kıvrana belime bacağıma sancı giriyor annem kayınvalidem masaj yapıyor heryerime, öldüm diye düşünüyorum artık, Allah a dua ediyorum ki o sırada çektiğim sancılar boşa olmasın allahım diye, ebelerden biri geldi, istersen duşa gir rahatla dedi, girdim 1 bucuk saat kaldım sancılarımı orda çektim çıktığımda saat 5 ti ve 7 cm açılmam olduğunu söylediler, saat 6 oldu 7 oldu ama sancıdan ölüyorum, dayanamıyorum artık, annem kayınvalidem eşim sezeryan yapalım istersen diyorlar, sancılarım boşa gitmemeli diyorum beklicem diyorum, doktor geldi ve o haberi verdi sonra, kontrol etti bebek başını kanala sokmuş, rahim ağzım sertleşmiş bebeğin kafası şişmeye başlamış bu yüzden, biz diyoruz ne yapacağız falan, doktorum dedi ki iğne ile destekleyeceğim yumuşatacağım, yarım saatte 3 kez iğne oldum açılmam ve sertleşmem değişmedi, sancılara dayanamadım, doktor ıkınmamam gerektiğini eğer ıkınırsam bebeğimin kafasının sıkışacağını söylüyor ama nafile yani sancı ile öldüm dirildim, sonra eşimin ve annemlerin ricası ve baskısıyla sezeryanı kabul ettim ameliyathaneye indik, spinal anestezi ile 9Şubat 19:50 de oğlum Furkan dünyaya geldi, 9Şubat 03:00 başlayan doğum hikayem 19:50 de son buldu🐥 sonrasında anladım ki inat olmuyor gerçekten ve herşey olacağına varıyor, ailem keşke keşke daha önce alınsaydı sezeryana çekmeseydin dese de, doğum sancılarımı çektiğim içinde mutluyum sütüm için faydalı oldu hemen geldi, değerli anneler size diyeceğim şu, lütfen etrafınızda o gün size destek olacak insanlar olsun, Allah razı olsun ki eşim kayınvalidem ve annem benim en büyük destekçimdi, benim 7 cmden sezeryana dönen hikayem bu kadardı, uzun oldu kusura bakmayın, hakkınızı helal edin🙈