Merhaba kızlar 🥰 bugün çok şükür kızıma kavuştum. Tam 39+2 de doğdu. Cuma günü saat 02.30 da adet ağrıları ile uyandım. Ağrılar uyutmayınca evde yürümeye karar verdim 1 saat boyunca yürüdüm oturdum kalktım. Bir gün önceden sabah nişanım gelmişti bekliyordum ağrıları zaten. Sonra tekrar yatayım dedim ama sabah 6 ya kadar uyuyamadım çünkü her 20 dakika 15 yarım saat de ağrım oluyor 1 dakika bile sürmüyordu. Saat 6 buçukta eşim işe gitti bende uykusuz olduğum için uyuyayım dedim uyusam da 10 dakikaya kadar düşmüştü ağrılarım saat 9 da eşimin ailenin yanına geçtim zaten evimiz yakındı 12 ye kadar 10 dakika ara ile giren sancilarim artık 5 dakikaya düşmüştü. Hemen hastaneye gittim açıklık 3 4 santim kadarmış. Hastane de de durmadım merdiven indim çıktım yürüdüm. Saat 16.00 a kadar 6 cm olmuştu açıklığım ama ağrılar çok keskindi canım çok yanıyordu sabrettim sıktım dişimi saat 21.00 da artık dayanamıyordum ve ikınmak istiyordum hemen hemşireye dedim ve doğumhaneye aldı beni açıklığım çok güzelmiş ama kaç cm olduğunu söylemediler. 1 saat normal doğum yapmaya çalıştım ıkınmamı söylüyordu doktor hanım ama ben ıkınamıyordum nefesim yetmiyordu ilk güzel ıkınıyor ikincisinde bayılacak gibi oluyordum. Bu yüzden bebeğimin başı rahmime kadar geldi ama çıkaramadım ağrı esnasında kendimden geçiyorum. En son eşimi aldılar yanıma destek olsun diye ama onunla dahi olmadı ne yaparsam yapayım ıkınırken öleceğim sandım. Doktor artık bebeği riske atamam dedi ve acil sezeryana aldı. Sezeryana giderken bile o kadar çok canım yanıyordu ki doğumhanenin dışından bile sesim duyuluyordu. Hemen sedyede ameliyat haneye çıkardılar beni. 15 dakikaya kadar bebeğini alırsın kucağına dediler ama rahimde olduğu için beni tamamen uyuttular. Uyandığımda odamdaydım. Çok net değil oralar ama eşim hep kızımı sorduğumu sorular sorduğumu ve ağrım var dediğimi söylüyor. Şükür iki saat sonra kızımı da getirdiler yanıma. Dikişlerim çok sızlıyordu ama defnemi alınca kucağıma hepsi geçti çok üzüldüm normal yapamadım diye çünkü çok istiyordum normal doğum yapmayı onunla doğar doğmaz temas etmeyi onu görmeyi. Nasip böyleymiş demekki. Sağlıkla yanımda uyuyor ya şimdi başka ne isterim ki. Onu yatağına koyunca sızılar tekrar başlıyor. Kızımı emzirirken herşeyi unutuyorum. Rabbim isteyen hak eden layık olan herkese evlat sahibi olmayı nasip etsin inşallah ❤️ şimdi karşımda biri koltukta biri besikde iki canım uyuyor bende bunları yazdım. Müsait oldukça cevap vermeye çalışırım ama vermezsem de affedin💓😇😊😘