kardelen214 ne kadar duygusal yazılmış o kadar iyi anlıyorum ki ,ben de böyle düşünüyordum bu hayatta tüm canlılar çoğalıyor yavruları oluyor çiçeğim tomurcuk açıyor kuşum yumurtluyor yavruları oluyor….. Küçükken hep anne olmak istiyorum derdim ,bir sürü bebeklerim var derdim (çocuk aklıyla yastıkları bile konuşturur bebeğim gibi severdim) o kadar anneliğe hasrettim o kadar isterdim yan,i evlatlarına şiddet uygulayan sokağa atan hor gören terk eden öldüren annelere o kadar şaşırırdım ki ya benim yavrum olmamasına ragmen ben gördüğüm her çocugu bebeği bağrıma bastım komşumuz hamile kaldı kendim gibi sevndim ,oysaki ugrasyorum olmuyordu bebeğimiz, her gidişimde onla beraber ben de ağlıyordum her gören abartısız senden ne güzel anne olur diyordu yıllar yıllar geçiyor anne olamıyordum buraya yazılamayacak kadar ağır duygular geçirdim zaman geçmedi mens döngüm geldikçe geçiyor ben hala evlat kokusu aryordum sonra bir gün test yaptım ve gebeyim işte o gün ben aslında bugün doğdum dedim dünyalar benim oldu sanki mutlu olmam yıllardır bun bağlıymış yıllardır içten gelerek gülmemişim bile bebeklerime hamile kalınca öğrendim .Allah büyük evlat hasreti çeken her anne adayı aslında içinde anne barındırır bir yetimin başını okşayıp sevebiliyorsa bir anne evladı için ağlarken o da yanıyorsa yoldan gecen çocuk ağlarken içi gidip nye ağlıyorsun yavrum diyorsa o da annedir yaradılışımız gereği anneliği biz hak ettik hepimiz kadın doğduk velhasıl kelam dedim ya yazsam bitmez nerden ne tutsam sonu gelmez ama başlığın çok güzel canım senin de evlat hasretiyle yanan tüm annelerin de Güneşi doğacak inanalım buna…Bakın ben hiç anne olamayacak mıyım diye gecelerce ağlarken gün geldi ikizlerime hamileliğimi öğrendim üzülmeyin umudunuzu kaybetmeyin kızlar siz aslında anneliği en çok hak edensiniz çünkü anne olmak için çabalıyorsunuz anne olmak sadece doğurmakla olmuyor .Hepiniz esen kalın …Derdin ne kadar büyük olursa olsun derdinden büyük Allah vardır …….
minikcivcivim
Nusyaa
EsrSvm
Bfduam
afrasil
Mizgin2020