Merhaba kızlar :)
Şu an kızım yanımda uyuyor. Nasıl doğurdum hâlâ inanamıyorum. Bakıp bakıp benim mi şimdi bu Bebek diyorum :)
33+3 te erken Doğum için önlemler alınmıştı. 36 da bebek önden gittiği için doktorum kullandığım ilaçları bıraktırdı. Bebek büyük olursa zorlanırsın dedi. Bir sonraki kontrolümde çatı muayenem vardı. Haftaya kadar Bebek bu kadar kilo alırsa sezaryen olur büyük ihtimal ama o zaman karar verelim dedi. Eve gittiğim gün eşimle film izledik. 02.00 gibiydi her şey normal ilerlerken kasılmalarımı farkettim. 33 te sancım çıkmıştı anlamadığım için tedirgin oldum bunda da anlamazsam Bebek tehlikeye girer diye. Eşimle dakika tuttuk belli aralıklarla geliyordu ama şiddetli değildi. Hastaneye gidelim dedik ama sancının nasıl bir şey olduğunu öğrenelim amacı vardı doğum sancısı olduğunu düşünmemiştik 🤷♀️Gittik 2 cm açıklığım olduğunu söylediler. Nst de sancım düzenli olduğu için doktorum yatış yapmamı söyledi. Yatış yaptıktan sonra çekilen nstlerde sancılarım ilk geldiğimdeki gibi çıkmadı. Sabah 7 de 2.5-3 cm dediler. Sonrasında suni sancı verildi. 12.00 ye kadarh açılma olmadı. Sonrasında eve gidip evde zamanını beklememi çnerdi doktorum suni ile devam edilirse en fazla akşama kadar beklenir olmazsa sezaryene döner dedi. Tam eve gitmeye karar verdik suyum geldi. Bu arada su öyle anlaşılmayacak bir şey değil suyum gelirse anlayamazsam diye korkmayın. İlk önce nişan geldi kırmızılı bir akıntı gibi düşünün. Ardından hemen suyum geldi hatta aynı zamanda geldi gibi bir şey. Stajyeri çağırdım biz çok açılmana baktık ondan olmuştur dedi. Ben anladım ama siz düşünün. Sıcak ve tutamıyorsun birden içinden boşalıyor. Su gelince bırakmadılar tabii. Ardından suni tekrar verildi. Ağrılar artmaya başladı suyum geldikten sonra. Sancılar gelince tuvalet pozisyonunda dur dediler. İlk başlarda daha kolaydı. Dakikalar geçtikçe yavaş yavaş şiddetlendi. Dedikleri hareketleri yapamamaya başladım. 15.00 gibi beni sezaryene alın diye yalvarıyordum. Secde pozisyonuna gel filan diyorlardı sancım geldiğinde ama İnan’ın hâlim yoktu. Geceden beri Doğum yapmayı bekliyordum. Bağırmalar başladı. Ebelerden biri açılman 5-6 eğer sezaryen istiyorsan karar ver seni 10 da alıcaz Doğuma 8 i geçerse açılman sezaryene dönemeyiz dedi. Bu kadar saat açılmam bu kadar ilerledi o kadar bekleyemez diye o acıyla daha da ağladım sızlandım. Diğer ebe çok iyiydi bu kadar çektin hadi kuzum diye diye vakit geçirtti. İçeriye ilk girdiğimde pistir diye hiç dokunamadığım yerleri öpmeye başlayınca çığlıklarım hastaneyi sarmış. Doktorum geldi o sırada kontrol için geliyordu arada. Üstünü filan değişti aldılar beni. Sanırım kendimden geçtim o arada çabuk geçmiş gibi geldi. Ikın diyorlar ıkınamadım tabii ki sancım gelirken özellikle ıkınmak için uğraştırdılar ama sancıyla çok zor geldi. Hatta bir taraftan eliyle çatı muayenesi yapar gibi uğraşıyor daha da zorlaşıyor. Sonrasında karnıma bastırdılar kafamı öne eğdiler kolaylaşsın diye. Doktorum da sen getireceksin kendi gelemez biz getiremeyiz haydi diye gazı verince kuruluş bende dedim ve ıkındım.Saçlarını görüyoruz ha geldi gelecek dediler ama inanamadım tabii ki Güç vermek için yapıyorlar sanıyorum. 6-7 kere güçlüce ıkındıktan sonra geldi dediler bir rahatlama hissettim bütün ağrılarım kesildi. Başıma öne bir eğdim küçücük beyaz saçları simsiyah bir bebek :) çok şaşırdım :) o anları hayal gibi hatırlıyorum dikiş sırasında zaten uyumuşum . Doktorum çok sessizsin ya konuşsana bizimle diye takılıyordu. Evet tamam gibi kelimelerden başka bir şey çıkmadı benden tabii :) hiç hissetmedim dikişleri bu arada. Ben sancı çekerken eşim bu kadar normal mi diye sormuş. Dayanamadım üst kata odaya çıktım diyor. Ağrı eşiğim yüksektir aslında hatta ilk gittiğimde bu Ağrı’da insanlar bağırıyor sesin çıkmıyor dediler. Herkesin Doğumu farklı benim o geceki yorgunluğum bile yılmama sebepti belki. Ama şu var normalin de sezaryenin de zorluğu var. Sezaryene göre ayağa kalkmak belki daha kolay ama normal Doğumu çok basite almışım ben. Öyle anlatılıyor çünkü canınızdan can gidiyor ilk başta belki ama gerçekten sonrasında hatırlanmıyor. O ara bir daha doğurmam diye bağırıyordum ama şu an anneliğin muhteşem bir şey olduğunu düşünürken buluyorum kendimi :) Allah herkese hayırlı doğumlar versin. Biz 6 günlük abla olduk şu an sizler sen sağlıkla kucağınıza alırsınız inşaAllah:)