Öncelikle çok bekledim buraya doğum hikayemi yazmak için. Ve artık o gün geldi. Bende doğurdum. 5 günlük anneyim. Kendi isteğimle sezeryan oldum. 05.02.21 tarihinde sabah 8.30da giriş yaptık hastaneye. Odamıza yerleştik. Annem ve eşim vardı. Ben gecesinden streslendim. Kaynanamla görüşmüyorum. Hiç bir şekilde. Eşim gecenin 2sinde bana yarın annem de gelecek dedi. Bişey diyemedim. Ama stresten duramadım. 2den sabah 7ye kadar aralıksız ağladım. Hastanede ameliyat saatini beklerken biraz daha stres oldum. Sandalyeyle almaya geldiler ameliyathaneye götürdüler. Ben gittiğimde 1 bayan çıkmıştı doğumdan 3üz sağlıklı bebekleri olmuştu. Tabi zaman yaklaştığını anladıkça insan çok stres oluyor. Stres git gide arttı benim. Beni aldılar ameliyathaneye. Belimden narkoz verdiler. Ve asla hissetmedim bile. Hiç kendinizi korkutmayın. Hissedilmiyor. 10 saniye içinde uyuştu bacak kısmım. Sondayı da taktılar hissetmedim. Eşim de girdi doğuma baş ucuma oturdu. Elimi tuttu. Benimle birlikte ağladı. Bi ağlama sesi duydum. O an hayat çok güzelleşti benim için. Çocuk doğdu ebe giydirdi haydi babası biz gidelim dedi. Onlar çıktılar. Ama onlar çıkarken bana sakinleştirici yaptılar sonra gözümü açtığımda ameliyathane kapısından çıkıyordum çok şükür. Odaya geldim Tabiki biraz şaşkınlık heyecan stres oluyor. Çocuğumu ilk emziremedim göğüs uçlarım yoktu. Şuan tutabiliyor 🥰 Biraz ağrı çektim tabiki. 6 saat sonra yürüdüm. Kalkarken zorlandım. Birde hastane yatağı yüksek benim boyum kısa. Biraz ondan da zorlandım. ☺️ 1.50 olmanın zararları. Ertesi gün eve geldik. Çok şükür. Ağrılarım oldu. Sızlamam oldu. Dikiş yerlerimde yanma oldu. 4 gün sürdü. Hep korktum. Böyle mi kalıcam belim doğrulmayacak mı diye ama bugün evimi bile süpürdüm. Bu arada dün eşimle boşanma kararı aldık. Dün öğlen evi, beni, 4 günlük oğlunu terk etti. Annesine gitti. Akşam geldi. Ben ailemle daha mutluyum boşanalım dedi hangi ailen dedim annem ve ablamlar dedi. Bende senle biz meğer aile olamamışız dedim. Yolun açık olsun dedim. Bidaha da görüşmedik. Lohusalığımda böyle bişey olduğu için üzgünüm. Ama kendim güçlüyüm. Oğlumla daha da güçlendim. Ona ihtiyacım yok. Ailemde arkamda. Anasının babasının adam edemediğinin kahrını çekemem yasını tutamam. Neyse kızlar gerçekten olumsuz bişey düşünmeyin. Herşey size bağlı. Ben çok sezeryan doğum hikayeleri okudum hep korktum. Ama hiç korkulacak bişey değil hiç ☺️