Hani yağmur ardından açan kış güneşi vardır ya o soğukta içinizi ısıtan sizi bahara havasına taşıyan işte bu hikaye Benin kış güneşimin öyküsü.Mihran’ım dünyam annen seni çok seviyor bebeğim öncelikle yavruma olan hasretim özlemimle başlamak istiyorum.4 yıldır evliyim ilk yılımızda hemen kendi isteğimizle hamile kaldım çok heyecanlıydım bütün sülaleyi ayağa kaldırdık süprizler telefonlar hediyeler derken öğrendikten 1 hafta sonra yoğun kanama ve sancı ile doktorda buldum kendimi doktora gidene kadar yolda doğum sancısı çektim çok şiddetliydi hastaneye gider gitmez kanamam boşaldı ve bebeğimi düşürdüğümü öğrendim çok etkilendik çok yıprandık eşimde bende psikolojimizi çok bozuldu 1 yıl kendimi toparlayamadım sonra ikinci gebeliğim oldu biraz daha dikkatliydim derken onda da bir kanama ve sancı yine o bebeğimi de öyle kaybettim yine aynı acı aynı hüzün derken gitmedik doktor hastane koymadım 3 farklı illerde doktorlar buldum kendime testler filmler çekindim ve kan pıhtılaşması olduğu tespit edildi bu arada ilk düşükte hiçbir tetkit yapılmadı normal karşılandığından ikinci de yapıldı herşey prosedür öyleymiş 🙄neyse sonra derken 3. Gebeliğim oldu hemen öğrendiğim gün kan sulandırıcı aspirin falan başladım.sabah gidio iğneyi yaptırıp okula geçtim okul müdürüyüm kendim hemen okula gitmem gerekiyordu acil işler vardı koştur koştur gittim .masamdayken ani bir sancı tuttu beni ve ben o sancıyı çok iyi biliyordum gözyaşlarım sel oldu yine kanama yine doğum sancısı ve yine hüsran derken 3. Bebeğimi de kaybettim 😰artık o kadar kötüydüm ki bütün umudum bitmişti doktorum ameliyat yapacaktı beni ve hamile kalma şansım belki de bitecekti son bir kez daha deneyelim şansımızı dedi ve denedik yine hamile kaldım bütün üst düzey tedbirleri aldık ve Allah’a tevekkül ettik bir sürü ilaç kullandım tam 9 ay yattım hiç kalkmadım ve derken Mihran ’ım can meleğim karnımda pıt pıt attı o ilk anları o ilk heyecanlar o kadar kıymetli ki anlatamam tabi hamileliğim hem fizyolojik hem psikolojik çok zor geçti sürekli korku yaşadım sürekli panik halindeydim covid oldum koluma boydan boya yanmış yap döküldü asansördeyken zemine çakıldım başıma gelmeyen kalmadı çok şükür rabbim merhametini esirgemedi bizden 🤲🏻🤲🏻Ve zorlu mücadelemiz Allah’ın izni ile hep devam etti.doğumdan çok korktum sanki bebeğim karnımdan çıkınca tehlike de olacak diye çok panik oldum ayrıca iğneden çok korkan biriyim 9 ay göbekten vurulmama rağmen hiç alışamadım en çok epidural dan korktum tir tir titredim doğumgane de mükemmel bir doktorum var elimi biran bile bırakmadı epidural yapılırken benimle konuşup hep sakinleştirdi ben panik olduğumdan acı hissettim sonra o işlem bitince spinal de yapıldı bana prenses doğum kombine oluyormuş yatırıldım sedyeye vucüdumda çok birşey hissetmedim sadece kusacak gibi oldum hemen müdahale edildi veeeee ağlama sesini duydum amannn allahım dünyanın en güzel anı o an Allah’ım herkese nasip etsin bütün ağrılarım bitti ten tene temas yapıldı fotolarımız çekildi ve ben yanda bebeğimi izlemeye başladım bir rüyada gibiydim ve tek gerçeğim bebeğim dünyama hoşgelmişti.sonrası klasik hastane yatış ağrıkesivi falan ben kendimi böyle bilmezdim ağır bir ameliyat geçirmene rağmen insan bebeğine bakmaktan onun annesi olma gururunu taşımaktan hiç yorulmuyor güzel kızım Ömrüm ailen seni çok seviyor.kızlar umudunuzu asla kaybetmeyin rabbim herkesin yuvasını şen kucağını dolu eylesin bizim kışımız bahara döndü bütün dünyanın çiçeklerine selam olsun 🤩💋💐💕😻