Kızlar size aşırı pozitif doğum hikayemle geldim.
Bu benim ikinci doğumum. İlki ne kadar zor ise bu o kadar güzel ve yaşanmaya değerdi.
Doğumdan bir hafta öncesinde hafif hafif sancılarım vardı gelip giden sancılardı bunlar. Artık hareketlerim de iyice kısıtlanmıştı ama yine de squat yapmay ve evde de olsa yürüyüşler yapmaya devam ettim. En son 31 ocak pazar akşamı hafif hafif sancılarım sıklaştı. Doğum yakın olduğu için kayınvalidemde kalıyorduk iyi ki de orda kalmışız çünkü beş yaşında da oğlum var. Onu rahatca birine emanet edebilmek içimi rahatlattı o akşam.
Sancılarım sıklaştıkça heyecan ypmaya başladım ama ne eşime ne kayınvalideme bir şey belli etmedim. Kalktım duş aldım çantama koyacağım son eşyaları koydum saçımı düzleştirdim ojelerimi bile yeniledim. Hatta eşim hayırdır filn dedikçe yok bişey dedim. Biraz uzandığımda oğlum yanıma geldi kardeşi hakkında sohbet ettik güldük konuştuk o uykuya geçince bir anda bir akıntı hissettim lavaboya gidip baktığımda az da olsa nişanımın geldiğini gördüm. Bu arada da saat 12 yi geçmişti artık sancılarım da 15 dakika da bire düşmüştü. Doktorum da hep 15 dk da bir olunca gel dediği için eşime sakince doğum başladı artık hastaneye gidelim dedim. Epidüral yaptıracağım için sabaha kadar beklemek istemedim aslında bekleyebilirdim ama sancı çekmek istemedim.
Eşim ilk doğumuma göre çok sakin ve rahat davrandı beni giydirdi eşyalarımızı aldık oğlumuzu öpüp kayınvalideme emanet edip hemen hastaneye geçtik. Yolda polis çevirmesine de takıldık doğuma gittiğimizi söyleyince hayırlı olsun diyerek bizi bıraktılar.
Hastanenin kapısına gelince ben aşırı heyecanlandım ve çok üşümeye başladım. Hemen doğum servisine çıktık durumumu anlattım ebe hemen alttan muayene etti ve bir cm açılmam olduğunu söyledi. Sabah kızını kucağına alırsın dedi. Hemen doktorumu aradılar doktorumda sabaha kadar açılmalarımın takip edilmesini ve haber verilmesini söyledi. Yatışım yapıldı odamıza geçtik eşimle sürekli sohbet ettik o arada sancılarım daha da sıklaşınca ben artık epidüral takılmasını istedim açılmam 2 cm iken epidüral takıldı saat tam 3 dü. Epidüralden sonra ebe istersen uyu sabaha enerjini topla dedi zaten bende hemen uyumuşum. Sabah gözümü açtığımda saat 7 buçuktu hiç sancı hissetmediğim için rahata rahat uyumuşum. Eşim anneme teyzeme filan haber vermişti. Sonra doktorum geldi kahvaltını yap doğuma geçelim artık dedi ben kahvaltımı yaparken suni sancı verildi ve rahim ağzını yumuşatıcı bir ilaç verildi. Bu süreçte ebe gidip gelip açıklığımı kontrol ediyor ama ben tabi ki hiçbir şey hissetmiyorum tv filan izliyorum. En sın açıklığın 4 cm dedi ve sonra doktorum geldi o da bakdığında aradan 10 dk filan geçmemesine rağmen tam açıklık doğumhaneye geçelim dedi. Ben bu kadar hızlı beklemediğim için şaşırdım. Doğumhaneye geçtik ben teyzemin de girmesini istedim doktorum kabul etti. Doktorum tek yapman gereken sancı gelince ıkınmak sonuna kadar ıkın hemen bebeğini vereyim sana dedi. Ve inanın sadece 5 kere ıkındım bir de baktım kızım kucağımda. O çıkış anı asla unutulamaz bir an. Onu hemen kucağıma verdiler öptüm sevdim doktorum o arada dikişimi yaptı üç dikişim olduğunu söyledi hiç sorun değil dedim sonra kızımı aldılar sildiler temizlediler beni giydirdiler ebeler saçımı bile düzeltip kızımı kucağıma verdiler. Doğumhaneden çıktık eşim kapıda bekliyordu sarıldık kızımızı onun kucağına verdim. Her şey o kadar güzeldi ki kendimi hastanede doğumhanede ve doğumdan sonra hep bi prenses gibi hissettim. Doktorum, ebeler hemşireler hepsi çok ilgili ve yardımcıydı.
Çok şükür kızımı sağsalim kucağıma aldım. Darısı bütün hamilelerin başına. Sizin de aşırı güzel pozitif doğum hikayeleriniz olsun inşallah ben happkidse geçiyorum.
sorularınızı mutlaka cevaplamaya çalışırım kızlar bu arada Samsunda doğum yaptım.