Herkese merhaba👋🏻 Burda 9 ayımı geçirdim, birgün kendi doğum hikayemi yazma ümidiyle çok doğum hikayesi okudum, özellikle uzun olanları çok sevdim ☺️ benim hikayemde onlardan biri olucak. Doğumumda her doğumda olabilecek bazı zorluklar yaşadım, hikayemin kimi kısmı pozitif kimi kısmı negatif olabilir etkilenecekler lütfen okumasın🙂 Gelelim hikayemize;
Hamileliğimin ilk 4 ayında bulantılardan çok çektim tam karantina dönemiydi 4 ay boyunca evde ölü gibi yattım. 4 aydan sonra bulantılar bir anda kesildi ve balayı dönemine geçtik oğluşumla. Son aylarda karnımın iyice büyümesiyle ağırlaştım, geceleri uyku problemi yaşamaya başladım ama son günüme kadar hep gezdim hazırlıklarımı yaptım yani kalan aylarımda bazen iyi bazen kötü bol gezmeli bir hamilelik geçirdim. Doktorum Özel Nisa Hastanesinde Dr. Derya Kanza Gül dü Allah ondan razı olsun çok iyi bir doktor. Hep doğallıktan yanaydı çok güler yüzlü ilgili randevularda bebeğimle ilgili her detayı benimle paylaşan bir doktordu. 35. Haftaya kadar herhangi bir sancı kanama düşük riski yaşamadım çok şükür sadece idrar yolu enfeksiyonu ve vajinal mantardan çok çektim ama bunlar bekarlığımdan beri bende kronik olan şeylerdi zaten. 35. Haftadan itibaren evde arada bir hafif adet sancısı yaşıyordum düzensiz oluyordu ama hastanede nst de hiçbir şey çıkmıyordu. Hep her an gelicek diye bekliyordum ama 37. Haftaya gelmiştik ve hala tık yoktu bebeğim kanala bile girmemişti. Doktorum yürüyüş, squat, pilates topunda egzersiz önerdi hepsini yapıyordum ama 38. Haftada yine kanalda değildi. Çatı muayenesini bu haftada yaptı doktorum ama hiç burda okuduğum gibi olmadı canım hiç yanmadı ilişkiye girmek daha zordur öyle diyim🙂 Çatımda hafif darlık vardı ama normal doğum yapabileceğimi söyledi doktorum. Egzersizlere yürüyüşlere devam ederek beklemeye başladık. 40 hafta olduğum gün kontrolde doktorum bebeğin hala kanalda olmadığını, bu haftadan sonra bebeğin kaka yapıp yutma riski olduğunu bu yüzden 40+2 de suni sancıyla başlatmak istediğini söyledi, kilosu da 4 e yakındı ama ben bebekte herhangi bir problem kordon dolanması su azalması vs yoksa en azından 40+4 e kadar beklemek istediğimi söyledim çünkü kendi sancımla doğurmak istiyordum en korktuğum şey suni sancıydı. Doktorumda kabul etti ama pazartesiyi geçiremeyeceğimizi söyledi böylece başladık beklemeye. Ama bende yine hiç hareket yok pazar akşamı oldu annemler hala bekle daha günün gelmedi diyorlar bi yandan kaka riski var çok stres yaptım üstüme geldikleri için ama vazgeçmedim iyiki de geçmemişim. Pazartesi sabahı 4 gibi uyandım 8 de yatış yapacaktık hafif sancılarım vardı hazırlanmaya başladım evimi toparladım kahvaltı hazırladım kuran okuyup dua ettim. Sancılar devam ediyordu gidip geliyordu ama hiç dakika tutmadım o hazırlanma telaşında. Hastaneye yatış yaptıktan sonra ise üstümü değiştirirken nişanım geldi beni aldı bir telaş beklesemiydim belki yarın falan doğururdum diye düşündüm. Daha sonra nst bağlandı doktorum geldi durumu anlattım alttan muayene etti açıklığım zaten 1cm di hala aynıydı. Suyumu açtı ve kakasını yapmış dedi ama çok fazla değil risk yokmuş çok şükür işte o an iyiki kimseyi dinlememişim başlatmışız doğumu dedim. Şimdi ise açılma saat 12 ye kadar hiç ilerlemezse sezeryana dönme ihtimali vardı. Daha sonra 9 buçukta lavman yapıp suni sancıyı bağladılar ve meryem ana otunu suya koyduk. Yavaş yavaş sancı gelmeye başladı tabi geldikçe kıvrandırıyordu normal sancı nasıl bilmiyorum ama hep yarım saatte bir 10 dakkada bir 5 dakkada bir geliyor deniyordu ama suni öyle birşey değil hiç nefes aldırmadı 5 saniye aralıklarla geliyordu resmen. Nst de sürekli bağlıydı yatarak sancı çekmek çok zordu. Bir ara çıkardılar sıcak duşa girdim karnıma belime tuttum biraz iyi geliyordu. Sancıları çekerken hiç bağırmadım hafif hafif inliyordum sadece, burnumdan derin nefes alıp ağzımdan verdim sürekli dua ettim sümmessebile yesserah çektim. 1 saat sonra açılmam 2 cm olmuştu çok şükür sezeryan olmayacaktı. 12 de geldiler 3cm olmuştu. Benim artık dayanacak gücüm kalmamıştı böyle ilerlerse akşam 5-6 da anca doğururdum eşime ben yapamıycam galiba dedim başladı gülmeye nasıl yapamıycaksın içindemi tutucaksın çocuğu diye😂 o an sinir olmuştum ama şuan düşününce gerçekten komikmiş 😀 daha sonra ebe bir süre secde pozisyonunda durmamı söyledi o şekilde sancıları karşılamak biraz daha kolaydı. Saat 2 ye geliyordu ve ben artık bittim dayanamıyorum gücüm kalmadı dedim gerçekten mahvolmuştum. İşte o an Allahın mucizesi oldu kızlar ben buna inanıyorum. Ebe geldi alttan muayene etti ve gözleri büyüdü birşey oldu sandım noldu dedim anlamaya çalışıyorum emin olamıyorum ama açılman 8-9cm çok iyi dedi. Tam dayanamıyorum dediğim yerde bir anda açılmam tamamlanmıştı nerdeyse. En geç bir saate doğum gerçekleşir dediler. Artık sancı geldikçe ıkınıyordum çünkü bebeğim kanalda değildi inmesi gerekiyordu. Yarım saat sonra gelip sondayla idrarımı boşalttılar ve beni doğumhaneye götürdüler eşimle annelerimle vedalaşıp gittim. Bebek kanalda olmadığı için doktorum çömelip sancı geldikçe ıkınmamı söyledi yoksa karnımı bastırmaları gerekecekti. 6-7 kere çömelip ıkındıktan sonra sanki kafasını hissettim dedi ve çatala aldılar tekrar gerçekten gelmiş saçları görünüyor dediler. Doktorum geldi uyuşturdu kesi attığını anladım ama acıtmadı. Sancı geldikçe yine ıkındım 4-5 ıkınmada kafasının çıktığını hissettim ve son bir ıkınmayla bir anda içim boşaldı bebeğim kaydı gitti. Sancılar bir anda bıçak gibi kesildi bitti işte dedim o kadar rahatladımki anlatılması mümkün değil. Normalde doktorum bebeğimi kordonu kesmeden birkaç dakika ten teması yapıp emzirtecekti ama kakasını yaptığı için direk kordonu kesip aldılar oğlumu temizlediler bir anlığına yanıma getirdiler ama sadece yüzünü görebildim o kadar güzeldiki aynı eşime benziyordu birebir🤦🏻😂 emzirmek istiyorum dedim ağzında kaka olabilir yutmasın çocuk doktoru görücek dediler ve götürdüler. İşte benim zorluğum orda başladı dikişler sırasında canımdan can gitti resmen. Doktor kesi atmasına rağmen makatıma kadar yırtığım olmuştu hamilelikte basur olmuştu onlar patlamış makatımın içinde bir iki damar yırtılmış. Doktor tekrar uyuşturdu ama dikişleri hep hissettim ve yarım saat sürdü. Kaç dikiş olduğunu sordum çok çok fazla değil ama az da değil dedi. İç dış bi hayli dikiş var anlıycağınız. Şimdi oğlum kucağımda çok şükür beni tek zorlayan arkadaki dikişler olmuştu oturamıyordum yürüyemiyordum bebeğimle ilgilenemiyordum sadece emzirip anneme veriyordum herşeyiyle o ilgileniyordu hakkını ödeyemem. Çok şükür şimdi toparladım 2 buçuk aylık oldu oğlum yeni hayatımıza alışmaya çalışıyoruz. Tavsiyelerime gelicek olursak;
Doktorunuza güveniyorsanız kimseyi dinlemeyin kafanızı bulandırmayın stres yapmayın.
Ikınmanızı söylediklerinde sakın bağırarak ıkınmayın benim ilk doğumumdu ama doktorum çok iyi ıkındığımı söyledi halam öğretmişti banada. Sancı geldiği anda baya derin bir nefes alın tutun ve büyük tuvaletinizi yapar gibi sonuna kadar ıkının. Sancı bitene kadar bunu tekrarlayın kesilince durun.
Ikınırken büyük tuvaletiniz çıkabilir utanmayın sıkılmayın rahat olun bu durum sizin için normal bi durum değil ama doktorlar ve ebeler için çok normal günde kaç defa aynı şey oluyor bi düşünün.
Bana nasip olmadı ama size tavsiyem bebeğinizin kordonunu kestirmeden iki üç dakika çıplak teninize bırakmalarını söyleyin daha sonra kesilsin ve doğumhanede hemen emzirin bebeğinizi. Bu hem bebekle aranızdaki bağı güçlendirir ilk sütünüzü almış olur hemde kordonun hemen kesilmemesi daha sonra çocuğunuzun kök hücre gerektiren hastalıklara yakalanma riskini azaltıyormuş.
Hastaneye kendim için iki pijama bir gecelik götürdüm ama sadece geceliği giydim bebeğim içinde 1 tane 10 lu üç tane 3 lü koymuştum ama sadece 3 lü takımın birini kullandık.
Depend harika bişey gerçekten çok büyük kolaylık bol bol alın pedle uğraşmayın.
Okuduğunuz için teşekkür ederim merak ettikleriniz varsa sorabilirsiniz fırsat buldukça cevaplarım🙂