Merhaba sevgili anneler biraz uzun olabilir yazacağım şimdiden hakkınızı helal edin. Ben 18 gün oldu doğuralı. Fransa da yaşıyorum. 😂
Benim oğlum 38+4 te geldi. Her açılan posta doğuramıyorum diye yazıyordum bende. Bir gün öncesinde sabah kalktığımda adet ağrısı gibi küçük ağrılarım başladı çok hafif hissediyordum. Akşama doğru çoğalmaya başladı ama hiç aldırış etmedim normal sandım akşam lavaboya gittiğimde çamaşırıma leke değmişti. İlk gebeliğim ve burda o kadar doğum hikayesi okuyordum ki suyumu bekliyordum. Çünkü hep okuduklarım öyleydi. Hem korkuyordum hemde heyecanlanıyordum. Gece ye kadar ağrılarım arttı dakika tutmaya başladım düzenli 10 dakika da bir sancım gelmeye başladı anneme anlattım. Dikkat et sürekli dakika tut dedi. Uyudum gece saat 2 gibi tekrar ağrım başladı uykudan uyandım. Lavaboya gidince yine lekelenme vardı. Dakika tuttum 5 dakika da bir geliyordu sancılarım. Allahım nasıl bir sancı anlatamam yarım dakika sürüyor ama sanki beni duvardan duvara vuruyor. Biraz daha dayandım uyuya kalmışım bir ara uyandım eşimi çağırdım sabah oldu hala 5 dakika da bir geliyor du çantalarımı kontrol ettim. Bu Arada etlimle oturuyorum geçici süreliğine onun Fransızcası çok iyi. Onuda çağırdık hastaneye gittik üçümüz. Ama ben hala suyum gelmediği için doğum başlamamıştır diyorum. 😂😂 hastaneye gittik yatış yaptım 2 cm açıklığım vardı. Doğumun çok başındasın dediler. Yarım saat geçmeden anesteziysen geldi epidural yapacağını söyledi. Yanlız epidural mükemmel birşey sonsuz çocuk doğurtulabilir. Belden aşağısı uyuşuk ve mükemmel bişey. Sancın var ama sen hissetmiyorsun. Allah bulandan razı olsun. Saat 9 gibi epidural vuruldu. 11 gibi 4 cm açılmam vardı. Sonrasında suyum patladı kendiliğinden. Saat 2 gibi doğum edersin dediler. Beklemeye başladım. Saatler geçti ama benim sancım durdu ilerlemiyordu. Serumla suni sancı verdiler yine aynı değişen bişey yok. Ben bebeğin kalp atışını sürmeli dinleyebiliyordum. Koridorlarda benim tüm bileğilerim sancılarımın yansıtıldığı televizyonlar vardı hemşireler ve doktorlar görebiliyorlardı. Saat 4 olmuştu bu Arada bir an bebeğin kalp atışı hızlandı ve ben eltime duyuyormusun bebeğin kalbi hızlandı dememle ebe ve hemşireler geldi. Açılman hala 4 cm doktor geliyor sanırım seni sezeryana alıcaz dedi. Ağlamaya başladım ben. Doktor geldi hemen. Ve dedi ki açılman çok olsaydı beklerdim 1 saat daha ama bebeğin içerde çok yoruldu. Bu arada sezeryan burada bir seçenek değil. Sezeryan zor durumlar için Türkiye’de ki gibi sezeryan istiyorum diyince olmuyor. Neyse hemen anesteziysen geldi epidurali çıkardı başka ilaç verdi uyuşması için ve beni aceleyle sezeryana aldılar. 5 dakika sonrs oğlum kucağımdaydı. Ve bütün herşey o an yaşanmış bitmiş gibi geldi. Şimdi yanımda mışıl mışıl uyuyor. Rabbim bu annelik duygusunu herkese değil de. Gerçekten anne olmayı hak edene versin. Çünkü böyle bize muhtaç küçük canı Hergün haberlerde gördüğümüz çöpe atıldı sokağa bırakıldı öldürüldü gibi şeylerle görmek istemiyorum. Rabbim çocuk isteyen herkese bağışlasın.