Ben çok güzel bi hamilelik geçirdim. Gayet hareketli, 32. Haftaya kadar çok rahat çalıştım. Hamileliğimin başından sonuna kadar hep yürüyüşümü yaptım.
Çatı muayenesinden çok korkuyordum ama doktorum çok kibardı hiç acıtmadan 38. Haftada çatı muayenemi yaptı. Bebeğim doğum kanalındaydı ama açılma ve sancı yoktu.
39. Haftada da bi değişiklik yoktu. Bebeğim 4 kilo olmuştu, doktor 41. Haftada suni sancıyla başlatırız doğumu demişti. Ama bebeğimin kilolu olması beni strese sokmuştu 😔 Doktor kontrolünden geldim yürüyüş pilates akşama kadar oturmadım. Gece bi uyandım ki kanlı su geliyor ama öyle çok değil. Hemen doktora gittik, kesem delinmiş. Sızıntı şeklinde akıntı devam etti. Doktor hastaneye yatış yapalım sabah suni sancıyla doğumu başlatalım dedi. Kabul ettim gayet sakindim . Sabah doktor alttan muayene etmek için beni doğumhanedeki masaya aldı. O an çok korktum( evlendiğimde de 6 ay hiç ilişkiye girememiştim) Doğum kanalındaki bebeğim yukarı cıkmış o an, benim yine hiç açılmam yoktu. Doktor suni sancıyla çok uzun süreceğini söyledi, çok güçlü olmalısın, rahmin yumuşamamış açılman çok zor olacak dedi. Ben zaten alttan muayene anında kendimi çok geriyordum ve normal doğuma hazır değildim, bebeğim de kilolu olduğu için sezaryen olmak istediğimi söyledim. Ve genel anesteziyle sezaryene girdim. Evet bebeğimin ilk doğduğu anı göremedim ama hiç cesaretim kalmamıştı. 39+4 te kızıma kavuştum 😍 Ayıltıp odaya getirdiler beni ve bebeğimi kucağıma verdiler. Çok şükür güzel geçmiş.
İlk ayağa kalkarken karşıya bakınca başım dönmedi ama ağrım çoktu. Ama dayanılmayacak kadar değildi.
Her saat kalkıp yürüdüm, yürüdükçe daha iyi oluyordum.
9 ay boyunca hep normal doğum isteyip cesaretim olmadığını son dakika anlasam da hayırlısı buymuş diyorum. Hiç pişman değilim ☺
Herkes hayırla alsın bebeğini kucağına inşallah☺
Sorusu olan varsa cevaplayabilirim