Ben burada çok doğum hikayesi okudum ben de yazmak istedim :)
Çatı muayenesinde doktorum uygunluk vermeyince 12 ocak tarihine sezeryan günü almıştık. Gün gelince sabah 8.30 da hastanedeydik, doğum 10.30 olarak planlanmıştı. Pandemiden dolayı tek kişi aldıklarından refakatçı eşimle birlikte gittik doğuma. O iki saati beklemek baya bir heyecanlı ve stresli geçti.
Neyse 10.30 da ameliyathaneye yola çıktık. Daha önce ameliyat bile olmadığımdan acayip korkuyorum ve heyecanlıyım 😁 Neyse ameliyathaneye girdim. Belden yapılab iğneden çok korkuyordum ama hiç korktuğum gibi olmadı. Çok hafif bir iğne acısı duydum o kadar. Sonra zaten anında ayaklarıma bir sıcaklık indi ve uyuştu ayaklarım. Sıcak soğuk ve acı hissi yok, sadece bastırmaları vs hissediyorum. Neyse doktorum geldi başladı ameliyata beş on dk geçti o da ne kedi gibi bir ağlama sesi😅 Çünkü oğlum kedi miyavlaması gibi ağlıyor hala da öyle😁 Getirdiler yanıma sustu hemen yüzüme bakıyor, hayatımda o anı unutamam ☺️ Muayene için götürdüler oğlumu sonra, bi 20 dk kadar daha sürdü operasyon. Acı vs. zaten yok, omzuma çok ağrı girdi ve ameliyat sırasında kusma hissim çok oldu ama kusmadım normal dedi doktor.
Doğumdan sonra baş ağrım hiç olmadı. Çıkar çıkmaz beş on dk sonra kahve iç, bitter çikolata ve bol su dedi doktor dinledim baş ağrısı hiç yaşamadım.
İlk ayağa kalkmak zor, ilk idrar zor ama tahminimden iyiydi dayanılmayacak acılar değil. Yada o heyecanla az hissediyor insan bilmiyorum.
Neyse odaya çıktım, uyuşukken tabi hiçbişey hissetmiyorum çok iyiyim hemen annemleri aradım çok iyiyim diyorum on dk ya oğlumu odaya getirdiler. Ama susturamıyoruz nasıl ağlamak😁 Aç ama emmeyi bilmiyor emziremiyoruz hemşirelerle baya bir uğraştık biraz emdi ama ememiyor diye sinirleniyor bidaha ağlıyor. Baktık olacak gibi değil rica ettik annem gelsin gerekirse eşim çıksın dedik kabul ettiler neyseki. Sonra eşim de gitmedi gerçi😅 Annem odadan çıkmadı hiç.
Bol yürüyüş ve bol suyu aksatmayın. Ben eve çıkınca nasılsa iyiyim diye aksattım aksattığım gün ilk günkü hale döndüm ağrılarım çok arttı tekrar baştan acı çektim. Yürüdükçe iyileşiyor insan.
Gaz sancısı en zoru, omuzlarıma vurdu benim sancı. Sanki biri omuzlarımı çekiçle vuruyor nasıl bir ağrı. Ona da iyi gelen tek şey yürüyüş. İkinci gün geçti ama tamamen gaz sancım ilk gün kötüydü sadece.
Sütüm 3 gün sonra tam olarak geldi. Gelmese de emzirdim baya bir zorladık ama 400 gr verdi hastanede oğlum mama desteği verdik mecburen. Memeyi almak istemedi sonra çok ağladı ama pes etmeyin bir şekilde kabul ediyor.
Ben biraz fazla kilo almıştım 15 kilo kadar. 6 kilo vermiş olarak çıktım doğumdan. Gerisine bakıcaz artık 😊
Şimdi 22 günlük oğlum, çok zor ama çok da güzel zamanlardayız 😊 Allah bekleyen herkese nasip etsin…