Merhaba sevgili anneler,
29.05 Salı günü eşimle haftalık kontrolüm için hastaneye gittik. Son 1 aydır bebeğimin suyunda azalma vardı. Doktorum ultrasonda baktı ve iyice bitmiş riske atamam dedi. Nstye bağlandım ve sancılarım çıktı, ilk kez alttan muayene oldum. korktuğum gibi değilmiş lütfen her söylenene kulak asmayın)
1 cm açıklık var yatışını yapalım dedi. Biz şok 🙄 suni sancı verildi ama ne sancı ne açılma hiçbirşey olmadı. Doktorum riske atamam bebek susuz deyince hemen sezaryene karar verdik. Baştan beri normal doğumu çok istemiştim. Ama gerçekten bebek nasıl isterse öyle geliyor. Beni ameliyathane için hazırladılar, sonda takıldı. (onda da hiçbir acı vs birşey hissetmedim)
Ve işte o an. Sevdiklerim dışarda hepsi ağlıyor ama bir yandan da gülüyorlar beni üzmemek için. Ameliyathaneye girdiğimde aşırı pozitif bir enerji vardı. Hemşireden anestezi doktoruna kadar. Grip olduğum için anestezi doktoru spinal olmamı istedi. Bende zaten öyle istiyordum. Masada ayaklarım sarkık omuzlarım öne doğru sırtım kambur çenem göğsüme yakın şekilde pozisyon almamı ve kıpırdamamı söyledi. İğne yapıldıktan hemen sonra belinizden sıcacık birşey akıyor ve bacakları hissetmiyorsunuz. Hemen masaya aldılar ve bir takım cihazlar takıldı. Anestezi doktoru herşeyi anlatıcam dedi ve başladı. 2 kez karnıma bastırıldı sakin kalırsanız nefes sıkıntısı yaşamazsınız.Ben 'lütfen kesme biçme işlemini anlatmayın 😊 dememe kalmadan kızımın o güzel sesi 🙏🏼
Hemen yanıma getirdiler öptüm öptüm öptüm. Hemşireler telefonumdan resimler çekmişti, hergün bakıyor ve o anı tekrar yaşayıp ağlıyorum.
6 gün oldu ve ben soranlara nasıl bir duygu olduğunu hâlâ anlatamıyorum.
Rabbim isteyen herkese nasip etsin 🙏🏼
Sizlere sağlıklı kolay doğumlar diliyorum.
Sevgiler 💐💕