Merhaba. Oğlum 12 gün önce sezeryanla dünyaya geldi. Hamileliğimin başından beri normal doğum istedim. Bu yüzden devlet hastanesindeki kontrollerimi hiç aksatmadım. Çünkü devlet hastanelerinde normal doğuma yönlendiriyorlar. Bir taraftanda bağcılar medilife hastanesinde yeşim hanıma gidiyordum. 38+3 de devlet hastanesindeki doktorlar bebeğimin kafasının büyük olduğu için normal doğumda sıkıntı yaşayabileceğimi söyledi (hamileliğimin ortasından beri kafası 3 hafta önde gidiyordu ama son hafta durur diye düşündük durmadı.sınıra geldi.) Buna rağmen normal doğuma gelene kadar bişey yapamayacaklarını söylediler. özeldeki doktoruma gittim. O da normal doğumda çok kesim olacağını hatta vakum kullanmak zorunda kalabileceğini söyledi. Buna rağmen olmayabilir ve sezeryana gidersin, normal doğurma şansın yüzde 10 dedi. Mecburen sezeryanı kabul ettim. 39.haftada yatışım yapıldı. Ameliyathaneye hayal kırıklığı ve korkuyla ağlaya ağlaya gittim. Ameliyat olmayı hiç istemiyordum. Doğum yapar yapmaz bebeğimle ilgilenmek istiyordum çünkü. Ameliyattan çıktığımda ağrı kesici yapmamışlardı. Odaya inleye inleye geldim. Ağrıdan konuşamıyordum. 10 dk sonra ağrı kesici yaptılar. Yarım saati geçti ağrılarımın dinmesi. O sırada oğlumu getirdiler. Onu gördüğümde gözyaşlarımı tutamadım. O an dünyalara bedeldi. Sonunda kavuştuk ama ağrıdan ilgilenemiyordum. 1 hafta kendi ihtiyaçlarımı kendim gideremedim.neredeyse herşeyimle eşim ilgilendi. Bebeğimi emzirmekten başka bişey yapamadım. Yaram çok ağrıyordu. Yavaş yavaş toparlıyorum. Normal doğumdan korkan arkadaşlara söyleyebileceğim tek şey sezeryan daha zor bence. Daha iyi olan da varmış ama bende öyle olmadı. Kişiye göre değişiyormuş.