Dogumdan bi gün öncesinde cati muayenesinde öğrendim sezeryan olacagimi ertesi gune gun verdiler sabah hastaneye gittik direk hazırlayıp ameliyata aldılar benim ablam hemşire olduğu için o da girdi ameliyatima ameliyata baslanmadan once cok fazla stres ve korku yaptığım için midem bulandı başım agridi nabzim falan düştü once onlari düzene soktular sonra başladılar hiç bisey hissetmedim başımda bi hemşire vardı o beni sakinleştirip şimdi ameliyat başladı şimdi bebeği cikarcaklar falan diyodu ablam yanımda elimi tutuyodu bebegin çıkışı çok kısa sürdü öncesinde sadece sarsildigimi hissettim ablam da o anları videoya çekmiş resmen ustumde tepinmisler o sıra bebek doğduktan sonra da temizleyip bana gösterdiler ben hıçkıra hıçkıra ağladım görünce çok güzel bi duyguydu 20 dakika kadar sonra beni çıkardılar ben anestezinin etkisi geçene kadar hiçbişey hissetmedim uyusuklugum çabuk geçti 10.30 da doğum yaptım saat 4 gibi ebe gelip beni kaldırdı burdan okudugum kadariyla karina bastirma ya da kum torbasi muhabbeti gozumu korkutmustu ebeme sordum ben 22 senedir çalışıyorum biz öyle bisey yapmıyoruz hiç gerek yok dedi karnımı kontrol etti ihtiyacin yok kanaman guzel dedi o ana kadar çok iyiydim o ilk kalkis biraz zorladi ama ebem o kadar iyiydi ki cok yardimci oldu bas donmesi falan yasamadim hic once lavaboya goturduler depend taktik sonra yurumeye basladim koridorda yataga yatip kalkmak iskence gibiydi onun disinda sadece dikis yerinin basi ve ya sonu bilmiyorum bi tarafinda muthis bi yanma oluyo o da 3 4 dakika kadar surup geciyo gaz konusunda da problem yasamadim aksamina cok rahat cikardim ertesi gun 11 den sonra taburcu olabilirsiniz dediler evim 4. Katta merdivenleri çok zor çıktım eve gelince de o yanma hissi oldu bi kaç kez onun dışında oturup kalkmak biraz sıkıntılı çekyat da ya koltuğa yatcam desen alcak karyola desen yumuşak neyse ki eşim çok destek oldu bu konuda o yatırdı kaldırdı hep Şimdi 4 gün oldu doğum yapalı ağrı kesicileri düzenli içiyorum ağrı falan hissetmiyorum ama dediğim gibi oturup kalkmak baya sıkıntılı hala süt meselesi de bizi çok yordu ilk 2 gün çok azdı mama takviyesi yapmak zorunda kaldık 3. gün gelmeye başladığını hissettim hep açtı bebegim benim doğum hikayem bu kadar her zorluğun sonu bu kadar mükemmel olsa keşke şimdi geriye dönüp sadece iyi ki diyorum annelik o kadar güzel bi duyguymuş ki şükürler olsun bunu yaşadığım için herşeye değer bu his